Сураи Йусуф Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Эй падар, мо ба асп тохтан рафта будем ва…

Йусуф · 17/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

قَالُوا يَا أَبَانَا إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَاعِنَا فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ ۖ وَمَا أَنتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَادِقِينَ ۝١٧

🔤 Transliteration

Qaaloo yaaa abaanaaa innaa zahabnaa nastabiqu wa taraknaa Yoosufa `inda mataa`inaa fa akhalahuz zi`b, wa maaa anta bimu`minil lanaa wa law kunnaa saadiqeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гуфтанд: «Эй падар, мо ба асп тохтан рафта будем ва Юсуфро назди матоъи худ гузошта будем, гург ӯро хӯрд. Ва ҳарчанд ҳам, ки рост бигӯем, ту сухани моро бовар надорӣ».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

«نَسْتَبِقُ»: яъне мусобиқа мекардем, аз ҳамдигар пеш мегузаштем дар давидан ё тирандозӣ.
«مَتَاعِنَا»: молу асбобу либосҳои моро.
«الذِّئْبُ»: гург.
«بِمُؤْمِنٍ لَّنَا»: ба мо боваркунанда нестӣ, суханони моро тасдиқ намекунӣ.

Тафсири оят:

Бародарони Юсуф (алайҳис-салом) назди падари худ Яъқуб (алайҳис-салом) омада, узрхоҳӣ карданд ва гуфтанд: «Эй падари мо! Мо рафтем, то дар давидан ва тирандозӣ мусобиқа кунем ва Юсуфро назди молу либосҳои худ гузоштем, то онҳоро нигаҳбонӣ кунад. Дар он муддати кӯтоҳе, ки мо аз ӯ ғофил шудем, гург ӯро хӯрд. Мо дар нигаҳдошти ӯ кӯтоҳӣ накардем, балки ӯро дар ҷои бехатар гузоштем». Сипас илова карданд: «Эй падари мо! Ту ба суханони мо бовар намекунӣ, ҳатто агар мо ростгӯй бошем, зеро муҳаббати зиёдат аз ҳад зиёди ту ба Юсуф туро аз тасдиқи мо бозмедорад».

Ин оят нишон медиҳад, ки бародарон бо суханони дурӯғини худ кӯшиш карданд, ки падари худро фиреб диҳанд ва худро бегуноҳ нишон диҳанд. Онҳо медӣонистанд, ки падарашон аз сабаби муҳаббати бузург ба Юсуф ба онҳо эътимод намекунад, бинобар ин пеш аз ҳама ба ӯ гуфтанд, ки ӯ ба онҳо бовар намекунад, то ин ки дар дили падар шубҳае пайдо шавад ё худро омода созанд, ки агар падар рад кунад, онҳо узр дошта бошанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳатто фарзандони паёмбар низ метавонанд хато кунанд ва гуноҳ содир намоянд, пас ҳеҷ кас аз хато эмин нест ва бояд ҳамеша аз Худо ҳидоят талаб кунад.
Муҳаббати зиёд ба фарзанд метавонад боиси он шавад, ки падар ба суханони дигарон бо шубҳа нигарад, вале ин муҳаббат бояд бо адолат ва ҳикмат ҳамроҳ бошад.
Дурӯғгӯӣ ва фиреб дар оила боиси аз байн рафтани эътимод мегардад ва байни аъзои оила ихтилофу душманӣ меорад.
Сабри Яъқуб (алайҳис-салом) дар ин ҳодиса намунаи олии сабр ва таваккул ба Худост, ки ба мо таълим медиҳад дар ҳангоми мусибат ба Худо таваккал кунем ва аз Ӯ ёрӣ бихоҳем.
Қуръони Карим ҳатто тафсилоти хурди ҳодисаҳои таърихиро баён мекунад, то мо аз онҳо ибрат гирем ва роҳи ростро пайравӣ намоем.

📜 Оят 15-19 — Сураи Йусуф

15فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ وَأَجْمَعُوا أَن يَجْعَلُوهُ فِي غَيَابَتِ الْجُبِّ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمْرِهِمْ هَٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

Чун ӯро бурданд ва қасд карданд, ки дар қаъри торики чоҳаш бияфкананд, ба ӯ ваҳй кардем, ки онҳоро аз ин корашон огоҳ хоҳӣ сохт ва худ надонанд.

16وَجَاءُوا أَبَاهُمْ عِشَاءً يَبْكُونَ

Шабҳангом гирён назди падарашон боз омаданд.

17قَالُوا يَا أَبَانَا إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَاعِنَا فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ ۖ وَمَا أَنتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَادِقِينَ

18وَجَاءُوا عَلَىٰ قَمِيصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ ۚ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ ۖ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ

Ҷомаашро, ки ба хуни дурӯғин оғушта буд, оварданд, гуфт: «Нафси шумо кореро дар назаратон биёроста аст. Акнун барои ман сабри ҷамил беҳтар аст ва Худост, ки дар ин бора аз ӯ ёрӣ бояд хост».

19وَجَاءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا وَارِدَهُمْ فَأَدْلَىٰ دَلْوَهُ ۖ قَالَ يَا بُشْرَىٰ هَٰذَا غُلَامٌ ۚ وَأَسَرُّوهُ بِضَاعَةً ۚ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَعْمَلُونَ

Корвоне омад. Обоварашонро фиристоданд. Сатил фурӯ кард. Гуфт: «Муждагонӣ, ин писарест». Ӯро чун матоъе пинҳон сохтанд ва Худо ба коре, ки мекарданд, огоҳ буд.

← Оят 16 📖 Йусуф Оят 18 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

17Оят

Тарҷума — Йусуф 17

Сураи Йусуф Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Эй падар, мо ба асп тохтан рафта будем ва…

Сураи Оят 17/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 15–19. Ба Тоҷикӣ: Русский.