یوسف · 17/111
ترجمو لکڻ — سوره یوسف
قَالُوا يَا أَبَانَا إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَاعِنَا فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ ۖ وَمَا أَنتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَادِقِينَ ۝١٧
Qaaloo yaaa abaanaaa innaa zahabnaa nastabiqu wa taraknaa Yoosufa `inda mataa`inaa fa akhalahuz zi`b, wa maaa anta bimu`minil lanaa wa law kunnaa saadiqeen
📖 سنڌيءَ ۾
چيائون ته اي بابا اسين ڊڪون پورائڻ وياسون ۽ يُوسف کي پنھنجي وسلن تي ڇڏيوسون پوءِ اُن کي بگھڙ کاڌو ۽ توڻي اسين سچا آھيون ته به تون اسان کي وسھندڙ نه ٿيندين.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلمات جي معنيٰ:

  • نَسْتَبِقُ: اسان هڪ ٻئي سان اڳڀرائي جي مقابلي ۾ مشغول ٿي وياسين، يعني ڊوڙ ۾ يا تير اندازي ۾ مقابلو ڪرڻ لڳاسين.
  • مَتَاعِنَا: اسان جو سامان، ڪپڙا ۽ کاڌي پيتي جو ذخيرو.
  • الذِّئْبُ: ٻگهه (جنگلي جانور).
  • بِمُؤْمِنٍ لَّنَا: اسان جي ڳالهه تي يقين ڪرڻ وارو، اسان کي سچو مڃڻ وارو.

2) آيت جي تفسير:

يوسف عليه السلام جا ڀائر واپس اچي پنهنجي پيغمبر پيءُ يعقوب عليه السلام کي چوڻ لڳا: اي اسان جا ابا! اسان ميدان ۾ وياسين ته هڪ ٻئي سان ڊوڙ ۽ تير اندازي جو مقابلو ڪريون، ۽ يوسف کي اسان پنهنجي سامان ۽ ڪپڙن وٽ نگهباني لاءِ ڇڏي آياسين، ته ان دوران ٻگهه اچي کيس کائي ويو. پوءِ انهن وڌيڪ چيو ته اي ابا! توهان اسان جي ڳالهه تي هرگز يقين نه ڪندو، جيتوڻيڪ اسان بلڪل سچا آهيون، ڇاڪاڻ ته يوسف سان توهان جي محبت ۽ ان جي جدائي جو غم توهان جي دل تي ايترو ته غالب آهي جو توهان اسان جي سچي ڳالهه کي به مڃڻ لاءِ تيار نه آهيو.

اصل ۾ اهي ڀائر ڪوڙا هئا ۽ پنهنجي هن سازش سان پيءُ کي ڌوڪو ڏئي رهيا هئا، پر انهن پنهنجي ڳالهه کي سچو ثابت ڪرڻ لاءِ اهڙو انداز اختيار ڪيو جو پيءُ جي دل ۾ به شڪ پيدا ٿئي ته شايد سچ ئي آهن. اهڙي طرح قرآن ڪريم اسان کي ٻڌائي ٿو ته ڪيئن يوسف عليه السلام کي کنوڻ ۾ اڇلائڻ کان پوءِ اهي ڀائر پيءُ کي ٻگهه جو ڪوڙو قصو ٻڌائي رهيا هئا.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

  • سچ ۽ امانت جي اهميت: يوسف عليه السلام کي سامان جي نگهباني لاءِ ڇڏڻ ۾ به هڪ سبق آهي ته مسلمان کي پنهنجي ذميوارين ۾ امانتدار هجڻ گهرجي، پر ڀائرن جي ڪوڙ ۽ فريب اسان کي ٻڌائي ٿو ته ڪوڙ ۽ سازش هميشه برباد ڪندڙ آهن.
  • صبر ۽ الله تي ڀروسو: يعقوب عليه السلام جي زندگي ۾ اسان لاءِ تسلي آهي ته جڏهن به مصيبت اچي، ته الله تي ڀروسو رکڻ ۽ صبر ڪرڻ ئي مؤمن جي سڃاڻپ آهي.
  • قرآن جي سچائي: قرآن ڪريم اهڙيون تاريخي حقيقتون بيان ڪري ٿو جيڪي انسان جي نفسيات ۽ خانداني معاملن جي کوٽائي کي ظاهر ڪن ٿيون، جنهن مان اسان کي زندگي جي هر شعبي ۾ رهنمائي ملي ٿي.
  • محبت ۾ اعتدال: پيءُ جي يوسف سان محبت فطري هئي، پر ڀائرن ان کي حسد ۾ بدلائي ڏوهه ڪيو. اسان کي سيکاريل آهي ته اولاد سان محبت ۾ انصاف قائم رکڻ گهرجي ته جيئن حسد ۽ دشمني پيدا نه ٿئي.
  • اسلام جي خوبصورتي: هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته قرآن ڪريم صرف عبادتن جي ڪتاب نه آهي، پر اهو انساني زندگي جي هر پهلوءَ لاءِ هدايت ۽ نصيحت جو سرچشمو آهي، جيڪو اسان کي دنيا ۽ آخرت ۾ ڪاميابيءَ جو رستو ڏيکاري ٿو.


📜 آيت 15-19 — سوره یوسف

15فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ وَأَجْمَعُوا أَن يَجْعَلُوهُ فِي غَيَابَتِ الْجُبِّ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمْرِهِمْ هَٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
پوءِ جنھن مھل کيس نيائون (ته) اُن کي کوھ جي تري ۾ اڇلڻ جي پڪ ڪيائون، ۽ ڏانھس وحي ڪيوسون ته سندن ھن واقعي جي کين ضرور سڌ ڏيندين ۽ اُھي (توکي) نه ڄاڻندا.
16وَجَاءُوا أَبَاهُمْ عِشَاءً يَبْكُونَ
۽ پنھنجي پيءُ وٽ رات جو روئيندا آيا.
17قَالُوا يَا أَبَانَا إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَاعِنَا فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ ۖ وَمَا أَنتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَادِقِينَ
چيائون ته اي بابا اسين ڊڪون پورائڻ وياسون ۽ يُوسف کي پنھنجي وسلن تي ڇڏيوسون پوءِ اُن کي بگھڙ کاڌو ۽ توڻي اسين سچا آھيون ته به تون اسان کي وسھندڙ نه ٿيندين.
18وَجَاءُوا عَلَىٰ قَمِيصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ ۚ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ ۖ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ
۽ سندس پھراڻ تي ڪوڙو رت لائي آندائون، (يعقوب) چيو ته (ائين نه آھي) بلڪ اوھان جي نفسن اوھان لاءِ (اُن) ٺاھ کي ٺاھيو آھي، تنھنڪري (مون کي) چڱو صبر ڪرڻ گھرجي، ۽ جيڪي اوھين بيان ڪندا آھيو تنھن تي الله کان مدد گھري وڃي ٿي.
19وَجَاءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا وَارِدَهُمْ فَأَدْلَىٰ دَلْوَهُ ۖ قَالَ يَا بُشْرَىٰ هَٰذَا غُلَامٌ ۚ وَأَسَرُّوهُ بِضَاعَةً ۚ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَعْمَلُونَ
۽ (اُن کوھ تي) قافلو آيو پوءِ پنھنجي پاڻي ڀريندڙ کي موڪليائون جنھن پنھنجو ٻوڪو وڌو، چيائون وھ واھ! ھي نينگر آھي، ۽ کيس ھڪ (چڱي) وٿ سمجھي لڪايائون، ۽ جيڪي ڪيائون ٿي سو الله ڄاڻندڙ آھي.
یوسفقرآن فهرست
111آيت
MeccanRevelation
17آيت

ترجمو — یوسف 17

سوره یوسف آيت 17 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : چيائون ته اي بابا اسين ڊڪون پورائڻ وياسون ۽ يُوسف…

سوره آيت 17/111 — سوره یوسف يوسف (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره یوسف ٻڌو, سوره یوسف ترجمو, سوره یوسف mp3, سوره یوسف pdf. آيت 15–19. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers