یوسف سۈرىسى — ئايەت 17

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• نَسْتَبِقُ: بىز ئۆزئارا مۇسابىقە قىلدۇق، يەنى ئوق ئېتىش ۋە يۈگۈرۈشتە بەسلىشەتتۇق.
• مَتَاعِنَا: بىزنىڭ مال-مۈلۈكىمىز، كىيىم-كېچەك ۋە ئوزۇق-تۈلۈكىمىز.
• الذِّئْبُ: قۇرت، بۆرە.
• بِمُؤْمِنٍ: ئىشەنگۈچى، تەستىقلىغۇچى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئۇلار ئاتىسىغا قايتىپ كېلىپ، ئالدىن تەييارلىغان يالغان باھانىسىنى ئېيتىپ: «ئى ئاتىمىز! بىز ئوق ئېتىش ۋە يۈگۈرۈشتە ئۆزئارا مۇسابىقە قىلىشقا كەتتۇق، يۇسۇفنى مال-مۈلۈكىمىز ۋە كىيىم-كېچىكىمىزنىڭ يېنىدا قاراۋۇل قىلىپ قالدۇردۇق. بىز ئۇنى قوغداشتا بىرەر كەمسىتىش قىلمىدۇق، پەقەت ئازغىنا ۋاقىت ئايرىلغان ئىدۇق. شۇ ئارىلىقتا بۆرە كېلىپ ئۇنى يەۋەتتى. سەن بىزنىڭ بۇ سۆزىمىزگە ھەرگىز ئىشەنمەيسەن، گەرچە بىز ھەقىقەتەن راست سۆزلىگەن بولساقمۇ، چۈنكى سېنىڭ يۇسۇفكا بولغان مۇھەببىتىڭ شۇنچە كۈچلۈككى، بىزنىڭ سۆزىمىزنى تەستىقلىمايسەن» دېدى.

ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! بۇ ئايەتتە ئىبرەتلىك بىر ۋەقە بايان قىلىنىدۇ. ياقۇپ ئەلەيھىسسالامنىڭ ئوغۇللىرى ئۆز قېرىندىشى يۇسۇفنى ئېلىپ چىقىپ، ئۇنى قۇدۇققا تاشلاپ، ئاتىسىغا يالغان باھانە ئېيتىپ، يۇسۇفنى بۆرە يەپ كەتتى دەپ ئۇقتۇردى. ئۇلار ھەتتا يۇسۇفنىڭ كۆينىكىگە يالغان قان سۈركەپ كەلدى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، گۇناھ ۋە يالغانچىلىق ئادەمنى تېخىمۇ چوڭ گۇناھقا يېتەكلەيدۇ. شۇڭا بىز ھەر ۋاقىت راستچىل بولۇشىمىز، ئاتا-ئانىغا ياخشىلىق قىلىشىمىز ۋە قېرىنداشلار ئارىسىدا ئادالەتلىك بولۇشىمىز كېرەك.

ئاللاھ تائالا بىزنى يالغانچىلىقتىن ۋە ئاتا-ئانىغا ئاسىيلىق قىلىشتىن ساقلىسۇن، ھەممىمىزنى راستچىل، تەقۋادار بەندىلىرىدىن قىلسۇن. ئامىن.