Surja Jusuf — Ajet 17

Kuptimi i fjalëve:

• نَسْتَبِقُ – garojmë në vrap dhe në hedhjen e shigjetave.
• مَتَاعِنَا – rrobat tona dhe furnizimi (ushqimi) që kishim me vete.
• فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ – e hëngri ujku (d.m.th., e sulmoi dhe e vrau).
• بِمُؤْمِنٍ لَّنَا – që të na besosh neve (të na konsiderosh të vërtetë).

Tefsiri i ajetit:

Kur vëllezërit e Jusufit (a.s.) e kishin hedhur atë në pus dhe u kthyen te babai i tyre Jakubi (a.s.) me gënjeshtrën e tyre, ata i thanë: "O baba ynë, ne shkuam të garojmë mes vete në vrap dhe në hedhjen e shigjetave, dhe e lamë Jusufin pranë rrobave dhe furnizimit tonë që t'i ruante ato. Por ne nuk lamë gjë mangët në kujdesin për të, sepse e lamë vetëm për një kohë të shkurtër. Pastaj erdhi ujku dhe e hëngri atë. Dhe ti, o baba, nuk do të na besosh neve, edhe sikur të ishim të sinqertë në atë që po të themi, për shkak të dashurisë së madhe që ke për Jusufin dhe për shkak se dyshon te ne."

Ata i thanë këto fjalë për t'i hedhur dyshim babait të tyre dhe për t'i larguar zemrën e tij nga mundësia që ata ta kishin dëmtuar Jusufin, duke u paraqitur si të pafajshëm dhe duke e paraqitur ngjarjen si një fatkeqësi natyrore. Por Jakubi (a.s.), i cili e njihte mirë natyrën e tyre dhe e dinte se ujku nuk sulmon zakonisht njerëzit, nuk i besoi fjalës së tyre dhe e ndjeu se kjo ishte një gënjeshtër e madhe.

Përfitimet nga kjo ajet:

1. Mësimi për t'u ruajtur nga gënjeshtra dhe dredhitë, sepse gënjeshtra është një nga veset më të shëmtuara dhe sjell pasoja të rënda në familje dhe në shoqëri.
2. Dashuria e prindërve për fëmijët e tyre është e natyrshme dhe e lavdërueshme, dhe kjo dashuri i bën prindërit të jenë të kujdesshëm dhe të vëmendshëm ndaj asaj që u ndodh fëmijëve të tyre.
3. Njeriu i urtë dhe i mençur nuk nxiton të besojë çdo fjalë që i thuhet, veçanërisht kur ka shenja që tregojnë të kundërtën, sepse Jakubi (a.s.) nuk i besoi fjalës së tyre për shkak të dyshimit të tij të drejtë.
4. Kjo histori tregon se si Allahu i sprovon robërit e Tij me vuajtje dhe hidhërime, por në fund u jep atyre durim dhe shpërblim të madh, ashtu siç i dha Jakubit durim dhe më pas ia ktheu Jusufin.
5. Në këtë ajet ka një paralajmërim për ata që përdorin gënjeshtrën për të arritur qëllimet e tyre, sepse gënjeshtra nuk zgjat shumë dhe e vërteta gjithmonë del në shesh, ashtu siç doli e vërteta e Jusufit (a.s.) më vonë.