Surat Yusuf — Ayat 26

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• رَاوَدَتْنِي: dheweke (wong wadon) ngajak aku marang tumindak ala, lan mbujuk supaya nuruti karepe.
• عَن نَّفْسِي: saka awakku, tegese saka tumindak njaga kehormatanku.
• شَهِدَ شَاهِدٌ: ana saksi kang menehi kesaksian.
• مِّنْ أَهْلِهَا: saka kulawargane wong wadon iku dhewe.
• قَمِيصُهُ: klambine (klambine Nabi Yusuf).
• قُدَّ: disuwak utawa dirobek.
• مِن قُبُلٍ: saka ngarep.
• فَصَدَقَتْ: mula bener tenan omongane wong wadon iku.
• وَهُوَ مِنَ الْكَاذِبِينَ: lan Nabi Yusuf kalebu wong kang goroh.

2) Jlentrehane ayat:

Nalika Nabi Yusuf dipoyoki lan ditudhuh dening bojone pembesar Mesir, dheweke banjur ngomong kanggo mbela awake dhewe lan njaga kehormatane: "Wong wadon iku sing ngajak lan mbujuk aku marang tumindak ala, dudu aku sing kepengin." Banjur ana saksi saka kulawargane wong wadon iku dhewe kang menehi katrangan. Saksi iku mau miturut saweneh panafsir yaiku bayi kang isih ana ing ayunan, kang bisa ngomong kanthi kersane Allah. Dheweke ngomong: "Yen klambine Nabi Yusuf iku suwek saka ngarep, mula bener omongane wong wadon iku, lan Nabi Yusuf kalebu wong kang goroh. Amarga yen Nabi Yusuf sing ngoyak-oyak wong wadon iku, mesthine wong wadon mau nglawan lan nyuwak klambine saka ngarep. Nanging yen klambine suwek saka mburi, mula wong wadon iku sing goroh, amarga Nabi Yusuf sing mlayu lan nyingkiri dheweke."

Saka katrangan iki, kita ngerti yen Allah iku Maha Adil lan Maha Ngerti samubarang kang samar. Panjenengane bisa mbukak kasunyatan liwat cara kang ora disangka-sangka, yaiku liwat bayi kang isih cilik. Iki dadi bukti yen Nabi Yusuf iku wong kang resik lan ora salah, lan wong wadon iku kang duwe karep ala.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Adil: Panjenengane ora bakal nglilani wong kang resik lan bener ketindhes dening tudhuhan palsu. Sanajan katon angel, mesthi ana dalan kanggo mbukak kasunyatan.
• Njaga kehormatan iku wajib: Nabi Yusuf menehi tuladha yen kita kudu wani mbela awake dhewe saka tudhuhan palsu, nanging kanthi cara kang sopan lan ora ngapusi.
• Kekuwatane Allah iku tanpa wates: Panjenengane bisa ngomongake bayi kang isih ana ing ayunan kanggo mbukak kasunyatan. Iki nuduhake yen ora ana barang kang angel tumrap Allah.
• Aja gampang percaya marang tudhuhan: Kita kudu teliti lan ora langsung ngadili wong mung saka omongane siji pihak. Bukti lan saksi iku penting banget.
• Sabar lan tawakal iku kunci: Nabi Yusuf ora nesu-nesu utawa mbales dendam, nanging dheweke pasrah marang Allah. Pungkasane, Allah mbukak kasunyatan lan njaga jenenge.
• Islam iku agama kang njunjung keadilan: Kabeh piwulange tansah ngajak marang kabecikan, kejujuran, lan njaga kehormatan awake dhewe sarta wong liya.

Mula saka iku, ayo padha nuladani Nabi Yusuf kang sabar, jujur, lan tansah pasrah marang Allah. Allah iku mesthi nulungi wong-wong kang bener lan ora bakal nglirwakake wong kang dizalimi.