Surat Yusuf — Ayat 27

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• قَمِيصُهُ : klambine (sirahe Yusuf).
• قُدَّ : disuwak utawa dirobek.
• مِن دُبُرٍ : saka mburi (punggung).
• فَكَذَبَتْ : mula temenan dheweke (wong wadon iku) goroh.
• مِنَ الصَّادِقِينَ : kalebu wong-wong kang bener (temen) ing pangucape.

2) Jlentrehaning ayat:

Ayat iki isih ana gegayutane karo kedadeyan nalika Zulaikha (bojone Potifar) ngajak Yusuf marang tumindak kang ora becik, banjur Yusuf mlayu metu saka kamar. Zulaikha nusul saka mburi lan nyekel klambine Yusuf nganti klambine suwak saka mburi. Sawise iku, Zulaikha ngadoni marang bojone lan wong-wong liya, ngaku yen Yusuf sing arep ngrusak dheweke.

Ing ayat iki, Allah paring pituduh marang wong-wong kanggo mbuktekake sapa sing bener lan sapa sing goroh. Yen klambine Yusuf suwak saka mburi, iku dadi tandha yen Zulaikha sing goroh, lan Yusuf kalebu wong kang temen ing pangucape. Sebab, yen Yusuf sing ngoyak Zulaikha, mesthine klambine suwak saka ngarep. Nanging amarga klambine suwak saka mburi, iku nuduhake yen Zulaikha sing nusul lan nyekel klambine Yusuf saka mburi nalika Yusuf mlayu nyingkiri tumindak ala. Dadi, Zulaikha sing goroh, lan Yusuf kalebu wong kang bener.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora gampang percaya marang tuduhan tanpa bukti kang cetha. Kudu ditliti lan dipikir kanthi tliti sapa sing bener lan sapa sing goroh.
• Allah tansah mbukakake bebener, sanajan ana wong kang ngupaya ndhelikake. Wong kang temen lan sabar bakal tinemu bener.
• Kita kudu tansah njaga kejujuran lan ora tumindak goroh, amarga goroh iku bakal ketara lan ngrusak awake dhewe.
• Ayat iki uga nuduhake yen Yusuf iku conto wong kang sabar lan teguh ing iman, sanajan kena fitnah. Iki dadi pelajaran kanggo kita supaya tansah sabar lan percaya marang pitulungane Allah.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita saya tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngemot piwulang-piwulang kang migunani kanggo urip kita ing donya lan akherat.