Surah Yusuf — Aya 26

Ma’anar Kalmomin:

• Raawadatnii: Ta nemi in aikata mugunta da ita.
• Qudda: An tsaga ko an yayyaga.
• Min qubul: Daga gaba (gaban rigar).

Tafsiri:

Da aka kawo Yusuf a gaban sarki da matar nan, sai ya ce: “Ita ce ta nemi in aikata mugunta da ita, amma na ƙi kuma na guje mata.” A lokacin ne wani shaida daga mutanen gidan matar ya yi magana – kuma shi shaidan yaro ne da ke cikin shimfiɗa (jariri) wanda Allah ya ba shi ikon magana – ya ce: “Idan an tsaga rigar Yusuf daga gaba, to matar nan ta yi gaskiya a cikin zarginta, kuma Yusuf yana daga maƙaryata.” Domin idan Yusuf shi ne ya nemi ta, da ta ture shi daga gabanta, sai rigarsa ta tsage daga gaba. Amma idan an tsage ta daga baya, to ita ce ta bi shi, yayin da yake gudu, sai ta kama rigarsa daga baya. Wannan shaida ya zama hujja mai haskakawa da ta bayyana gaskiya.

Fa’idojin da ake samu daga wannan aya:

1. Nisantar da kai daga zunubi da kare mutunci abu ne da Allah yake so, kuma yana iya taimakon bawa da hikimomin da ba a zata ba.
2. A cikin wahala da zargi, dogaro ga Allah da faɗin gaskiya hanya ce ta tsira, kamar yadda Yusuf ya faɗi gaskiya ba tare da tsoro ba.
3. Allah yana iya nuna gaskiya ta hanyar da ba a saba gani ba, kamar yadda jariri ya yi magana don ya tsare mutuncin wani annabi.
4. Wannan yana koya mana cewa kada mu yi gaggawar yanke hukunci, sai an tabbatar da al’amari da hujjoji masu ƙarfi.
5. Tsabtace zuciya da imani suna sa Allah ya taimaki bawa a lokacin da yake cikin matsala mafi tsanani.