Surja Er-Ra'd — Ajet 43

Kuptimet e fjalëve:

• لَسْتَ مُرْسَلًا: Ti nuk je i dërguar (pejgamber) nga Allahu.
• كَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا: Mjafton Allahu si dëshmitar.
• وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ: Dhe ata që kanë dituri nga libri (prej ithtarëve të librit që besuan).

Tefsiri i Ajetit:

Ajeti na tregon se jobesimtarët (idhujtarët dhe ithtarët e librit që nuk besuan) i thoshin Pejgamberit Muhamed (salallahu alejhi ve sel-lem): "Ti nuk je i dërguar nga Allahu." Ata e mohonin profetësinë e tij dhe e akuzonin se ai po e shpikte këtë gjë.

Allahu i Lartësuar e urdhëroi Pejgamberin e Tij t'u përgjigjej atyre: "Thuaj: Mjafton Allahu si dëshmitar midis meje dhe jush." Kjo do të thotë se Allahu është dëshmitari më i madh për vërtetësinë e profetësisë së tij, sepse Ai e ka dërguar atë me mrekulli dhe prova të qarta. Allahu e di të vërtetën dhe Ai dëshmon për atë që është i dërguar i Tij.

Gjithashtu, Allahu përmendi se dëshmitar është edhe "ai që ka dituri nga libri" – pra, dijetarët e sinqertë nga ithtarët e librit (si Abdullah ibn Selam dhe të tjerë që besuan) të cilët e njihnin profetësinë e Muhamedit (salallahu alejhi ve sel-lem) nga librat e tyre të mëparshëm, sepse ata gjenin përshkrimin e tij në Teurat dhe Inxhil. Ata e dëshmuan hapur se ai ishte i dërguari i Allahut, dhe kjo dëshmi e tyre ishte një provë shtesë kundër atyre që e mohonin.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mbështetja te Allahu në çdo situatë: Kur njeriu përballet me mohim dhe akuzime të padrejta, duhet t'i mbështetet Allahut dhe ta dijë se Ai është dëshmitari më i drejtë dhe më i mjaftueshëm.
2. Vërtetësia e profetësisë së Muhamedit (salallahu alejhi ve sel-lem): Ajeti konfirmon se profetësia e tij ishte e vërtetë, e mbështetur nga dëshmia e Allahut dhe nga dëshmia e dijetarëve të sinqertë të librave të mëparshëm.
3. Vlera e diturisë dhe e dijetarëve: Ajeti tregon se dijetarët që e njohin të vërtetën dhe e dëshmojnë atë hapur, kanë një pozitë të lartë dhe dëshmia e tyre ka rëndësi të madhe.
4. Islami është fe e vërtetë dhe e mbështetur nga prova: Ky ajet na mëson se Islami nuk mbështetet në pretendime boshe, por në prova të qarta nga Allahu dhe nga librat e mëparshëm, gjë që e bën atë fe të bindur dhe të sigurt për këdo që kërkon të vërtetën.
5. Durimi ndaj fyerjeve dhe mohimeve: Pejgamberi (salallahu alejhi ve sel-lem) u përball me mohime të shumta, por ai u urdhërua të përgjigjej me qetësi dhe me argumente, duke na mësuar neve që të mos reagojmë me zemërim, por me urtësi dhe prova.