Surat Ibrahim — Ayat 29

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• جَهَنَّمَ (Jahannam): Neraka, papan siksa kanggo wong-wong kang kafir lan duraka.
• يَصْلَوْنَهَا (Yashlawnaha): Padha mlebu ing kono lan ngrasakake panase geni.
• الْقَرَارُ (Al-Qarar): Papan panggonan kang tetep, papan dunung.

1. Tafsir Ayat:

Ayat iki nerangake bab pungkasane wong-wong kang kafir marang Allah lan ora syukur marang nikmat kang wis diparingake. Wong-wong kafir Quraisy ing Mekah wis diparingi nikmat keamanan ing tanah Haram lan diutus Nabi Muhammad shallallahu 'alaihi wa sallam ing tengah-tengahe, nanging dheweke malah milih kufur lan nglawan. Dheweke uga nyebabake para pengikute metu menyang Perang Badar, kang pungkasane dheweke padha tiwas lan nandhang kapitunan.

Pungkasane, papan kanggo wong-wong mau yaiku neraka Jahannam. Padha mlebu ing kono lan ngrasakake panase geni kang banget. Neraka iku papan dunung kang ala banget, dadi papan panggonan kang paling elek kanggo manggon salawase.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita supaya tansah syukur marang nikmat-nikmat Allah, amarga ora syukur bisa nyebabake kapitunan kang gedhe.
• Kita kudu ngerti yen saben tumindak ala lan kufur bakal ana akibat, yaiku siksa ing neraka.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngupaya ngelakoni kabecikan lan ngedohi tumindak kang bisa nyebabake kita mlebu neraka.
• Kita dielingake yen urip ing donya iki mung sedhela, lan papan kang tetep yaiku akhirat. Mula, kita kudu nyiapake bekal kanggo akhirat kanthi iman lan amal saleh.
• Kanthi mangerteni bab neraka lan siksa, kita dadi luwih semangat kanggo ngelakoni ibadah lan ngedohi larangan-larangan Allah, supaya bisa mlebu swarga kang kebak nikmat.