Surah Ibrahim — Talata 8

At (gunitain) nang sabihin ni Moises sa kanyang pamayanan: “Isaisip ninyo ang mga kagandahang loob (tulong) sa inyo ni Allah nang Kanyang iligtas kayo sa mga tao ni Paraon na nagbibigay sa inyo ng kahila-hilakbot na pagpaparusa at pumapatay sa inyong mga anak na lalaki at hinahayaan na buhay ang mga babae, at sa mga ito ay may matinding pagsubok mula sa inyong Panginoon.”

At (gunitain) nang ipahayag ng inyong Panginoon sa madla: “Kung kayo ay may utang na loob ng pasasalamat (sa pamamagitan nang pagtanggap sa Pananalig at pagsamba lamang kay Allah), kayo ay higit Kong pagkakalooban (ng Aking mga Biyaya), subalit kung kayo ay walang pasasalamat (alalaong baga, walang pananampalataya), katotohanan, ang Aking parusa ay tunay na matindi.”

Hindi baga ang kasaysayan ay nakarating sa inyo, ng mga tao na nauna sa inyo, ang mga Tao ni Noe, at ni A’ad, at ni Thamud? At ang mga sumunod sa kanila? walang nakakakilala sa kanila maliban kay Allah. Sa kanila ay dumatal ang kanilang mga tagapagbalita na may taglay na maliwanag na katibayan, subalit inilalagay nila ang kanilang mga kamay sa kanilang bibig (kinakagat ang mga ito dahil sa galit) at nagsabi: “Katotohanang kami ay hindi naniniwala sa bagay na ipinadala sa iyo, at kami ay lubhang nag-aalinlangan sa bagay na kami ay iyong inaanyayahan (alalaong baga, ang Kaisahan ni Allah at sa Islam)

Ang kanilang mga Tagapagbalita ay nagbadya: “Ano! Mayroon pa ba kayang pag-aalinlangan kung tungkol kay Allah, ang Manlilikha ng mga kalangitan at kalupaan? Kanyang tinatawagan kayo (sa Islam, at maging masunurin kay Allah) upang kayo ay Kanyang patawarin sa inyong mga kasalanan at bigyan kayo ng palugit sa natatakdaang araw.” Sila ay nagsabi: “Ikaw ay isang tao lamang na katulad namin! Ninanais mong talikdan namin ang sinasamba noon pa ng aming mga ninuno. Kung gayon, dalhin mo sa amin ang maliwanag na kapamahalaan (alalaong baga, ang malinaw na katibayan sa iyong sinasabi).”