ሱረቱ ኢብራሂም — አንቀጽ 8

የቃላት ፍቺዎች፡-

• لَغَنِيٌّ (ለጣኒዩ)፡- ከፍጥረቶቹ ሁሉ የተለየ (በራሱ የበቃ) ባለጸጋ ማለት ነው።
• حَمِيدٌ (ሐሚድ)፡- ምስጋናን ሁሉ የሚገባው፣ በሁሉም ኹኔታ የሚመሰገን ማለት ነው።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

ሙሳ (ዐለይሂ ሰላም) ለሕዝቦቹ እንዲህ አላቸው፡- «እናንተና በምድር ላይ ያሉ ሰዎች ሁሉ ብትክዱ፣ ይህ ክህደታችሁ አላህን በምንም አይጎዳውም። ምክንያቱም አላህ (ሱብሃነሁ ወተዓላ) ከፍጥረቶቹ ሁሉ የተለየ ባለጸጋ ነውና፤ የማንንም እምነት አያስፈልገውም፣ የማንንም ደግሞ ክህደት አይጎዳውም። እርሱ በራሱ ባሕርይ ሁሉንም ምስጋናዎች የሚገባው ነው፤ በሰማያትና በምድር ላይ ያለው ጸጋ ሁሉ ከእርሱ ነውና። ስለዚህ የክህደቱ ጉዳት ወደ እናንተው ራሳችሁ ይመለሳል እንጂ ወደ አላህ አይደለም።»

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህ (ሱብሃነሁ ወተዓላ) ሙሉ በሙሉ ከፍጥረቶቹ የተለየ ባለጸጋ መኾኑን እናውቃለን፤ ይህም እምነታችንን ያጠነክርልናል።
2. ክህደት የሚጎዳው ነፍሱን ብቻ ነው እንጂ አላህን አይጎዳውም፤ ይህም የክህደትን ከንቱነት ያሳያል።
3. አላህ «ሐሚድ» (ሁሉንም ምስጋና የሚገባው) መኾኑ ሁልጊዜ እርሱን እንድናመሰግንና በሁሉም ኹኔታ እርሱን እንድናወድስ ያነሳሳናል።
4. እምነትና በጎ ሥራ ለአላህ ጥቅም አያመጡም፤ ለሰውየው ራሱ ጥቅም ያመጣሉ፤ ስለዚህ እምነት የራሳችን ፍላጎት ነው እንጂ የአላህ ፍላጎት አይደለም።
5. የአላህ ጸጋና ቸርነት ሰፊ ነው፤ ሙሳ (ዐለይሂ ሰላም) ሕዝቦቹን በዚህ አስተማሪ ንግግር ወደ እምነት እየጠራቸው ነበር፤ ይህም የነቢያት ጥሪ ከፍቅርና ከማስተማር ጋር የተቆራኘ መኾኑን ያሳያል።