سورت حجر — آیت 11

د کلمو معناګانې:

• رَسُولٍ: هغه پېغمبر چې د الله له لوري رالېږل شوی وي.
• يَسْتَهْزِئُونَ: مسخره کول، ملنډې وهل، او سپکاوی کول.

تفسیر:

اې محمده! لکه څنګه چې ستا قوم تا مسخره کوي، همداسې مخکیني امتونه هم د خپلو پېغمبرانو سره کوي. الله تعالی د دې آیت په ذکر سره تا ته تسلي ورکوي چې دا ستا سره ځانګړې خبره نه ده، بلکې دا د ټولو پېغمبرانو لاره وه. مخکیني خلک هم کله چې دوی ته کوم رسول راغی، نو دوی به ورسره ملنډې وهلې او مسخره به یې کوله. دوی به د هغه پیغام منلو پر ځای، د هغه په سپکاوي او استهزاء اخته کېدل. دا د دوی د سرکشۍ او کفر نښه وه، او دا کار د دوی د هلاکت سبب شو. نو ته باید غمګین نه شې، ځکه چې دا د پېغمبرانو د ازمېښت یوه برخه ده.

فايدې:

1. دا آیت مومنانو ته صبر او استقامت ور زده کوي، ځکه چې د حق د لارې مخالفان تل د حق د پیغام رسولانو سره دښمني کوي.
2. پېغمبرانو ته د الله له لوري تسلي ده، چې د دښمنانو د استهزاء له امله زړه مات نه کړي.
3. دا خبره د اسلام د حقانیت دلیل دی، ځکه چې د ټولو پېغمبرانو سره دا چلند شوی، نو د دوی پیروي کول د حق پر لاره تګ دی.
4. مسخره کول او ملنډې وهل د کفر او سرکشۍ نښه ده، او دا کار انسان له الله څخه لرې کوي.
5. د دې آیت له لارې مومنان زده کوي چې د دښمنانو د خبرو او ملنډو له امله باید له خپل هدف نه ونه ګرځي، او په خپل عمل کې ثابت قدم پاتې شي.