سوره حجر — آیه 13

معانی کلمات:

• لا یؤمنون به: به آن (قرآن یا پیامبر) ایمان نمیآورند.
• خَلَت: گذشت، سپری شد.
• سُنَّةُ الأوّلین: روش و قانون خداوند در مورد امتهای پیشین (که با تکذیب، هلاک شدند).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبرش تسلیت و دلجویی میدهد و بیان میکند که این مشرکان و کافران، به این قرآن که بر تو نازل شده است، ایمان نمیآورند. این لجاجت و انکار، چیز تازهای نیست؛ بلکه سنت و قانون دیرینهی خداوند در میان امتهای گذشته نیز چنین بوده است. یعنی همانگونه که پیشینیان، پیامبران خود را تکذیب کردند و به آیات الهی ایمان نیاوردند و سرانجام به عذاب و هلاکت گرفتار شدند، این مشرکان مکه نیز راه همان پیشینیان را میروند و به همین سرنوشت دچار خواهند شد. این آیه هشداری جدی به آنان است که اگر بر کفر و تکذیب خود اصرار ورزند، عذاب الهی که بر امتهای پیشین نازل شد، در انتظار آنان خواهد بود.

فواید و پیامهای آیه:

1. تسلیت برای مؤمنان: این آیه به مؤمنان و پیامبر اکرم (ص) آرامش میدهد که مخالفت و تکذیب دشمنان، امری تازه نیست و نباید موجب یأس و ناامیدی شود.
2. هشدار به کافران: سنت الهی بر این جاری است که تکذیبکنندگان حق، عاقبتی جز هلاکت ندارند؛ پس این هشدار، فرصتی برای بازگشت و ایمانآوردن است.
3. عبرتآموزی از تاریخ: مطالعهی سرنوشت امتهای پیشین، درس عبرتی برای انسانهاست تا از راه آنان پیروی نکنند و به عذاب الهی گرفتار نشوند.
4. عدالت الهی: این آیه نشان میدهد که خداوند با هیچکس ستم نمیکند و هلاکت کافران، نتیجهی اعمال خودشان است؛ چرا که با وجود دلایل روشن، باز هم از پذیرش حق سر باز میزنند.