سورت حجر — آیت 26

د کلمو معناګانې:

• صَلْصَالٍ: هغه وچ دړه شوی خټه چې کله پرې ووهل شي يا ووهل شي، غږ ترې راوځي.
• حَمَإٍ: تور رنګه بدبویه خټه.
• مَسْنُونٍ: هغه بدبویه خټه چې بڼه يې بدله شوې وي او اوږد پاتې کېدو له امله يې بوی بد شوی وي.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د انسان د پیدایښت پیل ته اشاره کوي او وایي چې موږ آدم علیه السلام له هغه وچه شوې خټې پیدا کړ چې کله پرې ووهل شي، غږ ترې راوځي. دا خټه په اصل کې له تورې، بدبویې او اوږدې مودې پاتې شوې خټې څخه وه چې بڼه يې بدله شوې وه. دا هغه خټه وه چې د انسان د جوړولو لپاره چمتو شوې وه، او الله تعالی په دې توګه د انسان د پیدایښت اصلي مواد بیانوي چې له بې ارزښته او ساده خټې څخه يې پیل شوی، خو بیا يې الله تعالی ته عزت او کرامت ورکړ.

فايدې:

• دا آیت موږ ته د انسان د اصل او پیل یادونه کوي چې له ساده او بې ارزښته خټې څخه پیدا شوی، نو انسان باید تکبر ونه کړي او په خپل اصل پوه شي.
• دا چې الله تعالی له همدې ساده خټې څخه انسان داسې مخلوق جوړ کړ چې عقل او شعور يې ورکړ، دا د الله د قدرت او عظمت ښکارندوی دی، نو انسان باید د الله له نعمتونو منندوی وي.
• په دې آیت کې د انسان د پیدایښت د مراحل یادونه ده، چې له خټې څخه يې پیل شوی، دا موږ ته د تواضع او عاجزۍ درس راکوي او دا چې انسان باید له خپل خالق سره مینه او اطاعت وکړي.