ซูเราะฮฺ อัล-หิจรฺ — อายะฮฺ 26

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• صَلْصَالٍ (ศ็อลศ็อล) หมายถึง ดินเหนียวแห้งที่เมื่อเคาะหรือแตะแล้วมีเสียงกังวาน ยังไม่ถูกเผาเป็นเครื่องปั้นดินเผา
• حَمَإٍ (ฮะมะอ์) หมายถึง ดินดำที่เปลี่ยนสภาพไป มีกลิ่นเหม็น เนื่องจากความเปียกชื้นและการทับถมเป็นเวลานาน
• مَسْنُونٍ (มัสนูน) หมายถึง ดินที่ถูกทำให้เป็นรูปร่างหรือถูกปั้นให้เป็นรูปทรง หรืออาจหมายถึงดินที่มีกลิ่นเหม็นเน่า

การตีความหมายของโองการ:

แท้จริงแล้ว เราได้สร้างมนุษย์คนแรก คือท่านนบีอาดัม อะลัยฮิสสลาม ขึ้นมาจากดินเหนียวแห้งที่ส่งเสียงกังวานเมื่อถูกเคาะ ซึ่งดินเหนียวแห้งนี้มีต้นกำเนิดมาจากดินดำที่เปลี่ยนสภาพไป มีกลิ่นเหม็น เนื่องจากถูกทิ้งไว้เป็นเวลานานจนเน่าเสียและเปลี่ยนสีไปจากเดิม ดินนี้ถูกปั้นขึ้นเป็นรูปทรงของมนุษย์ตามที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์

การที่อัลลอฮ์ทรงกล่าวถึงที่มาของการสร้างมนุษย์ในลักษณะนี้ เพื่อให้มนุษย์ได้ตระหนักถึงต้นกำเนิดอันต่ำต้อยของตน และเพื่อแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ที่ทรงสามารถสร้างมนุษย์ผู้มีเกียรติและมีความรู้จากสิ่งที่มีค่าเพียงเล็กน้อยนี้

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการนี้:

1. ความถ่อมตนและไม่หยิ่งผยอง — เมื่อมนุษย์รู้ว่าตนถูกสร้างมาจากดินที่ต่ำต้อย ก็ไม่ควรถือตัวหรือหยิ่งผยองต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน เพราะทุกคนมีต้นกำเนิดเดียวกัน
2. ตระหนักถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ — การที่พระองค์ทรงสร้างมนุษย์จากดินที่ไม่มีชีวิต ให้กลายเป็นมนุษย์ที่มีชีวิต มีสติปัญญา และมีความสามารถมากมาย ย่อมเป็นหลักฐานที่ชัดเจนถึงพระอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระผู้สร้าง
3. คุณค่าของมนุษย์อยู่ที่การปฏิบัติตน — เกียรติและความสูงส่งของมนุษย์มิได้อยู่ที่เชื้อสายหรือรูปร่างหน้าตา แต่อยู่ที่ความศรัทธาและการกระทำความดีต่างหาก
4. การรำลึกถึงจุดเริ่มต้นของตน — การระลึกถึงต้นกำเนิดอันต่ำต้อยนี้ จะช่วยให้มนุษย์ไม่ลืมตัวเมื่อได้รับความสุขและความสำเร็จในชีวิต และช่วยให้จิตใจอ่อนโยนต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์ — แม้มนุษย์จะถูกสร้างจากสิ่งที่ดูไร้ค่า แต่อัลลอฮ์ทรงยกย่องมนุษย์ให้สูงส่งเหนือสิ่งสร้างอื่นใด และทรงประทานสติปัญญาและศาสนาเพื่อชี้ทางแก่พวกเขา ซึ่งสะท้อนถึงความรักและความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อมนุษย์อย่างแท้จริง