Surat Al-Hijr — Ayat 30

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَسَجَدَ (fasajada): banjur padha sujud, yaiku ngasorake awake dhewe lan ngabekti marang dhawuhe Allah.
• الْمَلَائِكَةُ (al-malaa'ikah): para malaikat, makhluk Allah sing digawe saka cahya, tansah taat marang Allah.
• كُلُّهُمْ (kulluhum): kabeh padha, ora ana sing kari.
• أَجْمَعُونَ (ajma'uun): kabeh tanpa kecuali, ditekanake banget supaya ora ana siji-sijia sing metu saka pakumpulan iki.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki Allah nyritakake kedadeyan sawise Panjenengane dhawuh marang para malaikat supaya sujud marang Nabi Adam minangka pakurmatan lan ngelakoni dhawuhe Allah, dudu sujud ibadah marang Adam. Para malaikat banjur padha netepi dhawuh mau, kabeh padha sujud, ora ana siji-sijia sing mbangkang utawa nglawan. Tembung "kabeh" lan "kabeh tanpa kecuali" ing ayat iki ditekanake kaping pindho, supaya cetha yen ora ana malaikat sing kari, ora ana sing milih ora melu, lan ora ana sing diistimewakaké. Kabeh padha manut marang dhawuhe Pangerane.

Nanging ing ayat sabanjure dijlentrehake yen Iblis ora melu sujud. Iblis iku dudu malaikat, nanging saka golongane jin, mula dheweke ora kalebu ing pakumpulane para malaikat sing sujud mau. Iblis mbangkang amarga sombong, rumangsa luwih mulya tinimbang Adam. Mula saka iku, ayat iki mulangake marang kita yen taat marang dhawuhe Allah iku dalane wong-wong sing begja, lan sombong sarta mbangkang iku dalane wong sing cilaka.

3) Piwulang lan paedah sing bisa dijupuk:

• Para malaikat iku tuladha sing apik banget babagan taat marang Allah. Sanajan dhawuhe abot utawa ora dingerteni hikmahe, dheweke tetep manut tanpa mbantah.
• Tembung "kabeh tanpa kecuali" mulangake yen ing bab taat marang Allah, ora ana sing kena nganggep awake dhewe istimewa utawa ora perlu melu. Kabeh padha wajib manut.
• Ayat iki nuduhake yen pakumpulan ing bab kebecikan iku kudu diuri-uri bebarengan, ora ana sing ninggal kanca, ora ana sing milih-milih.
• Sombong iku watak sing ngrusak, kaya sing ditindakake Iblis. Mula kita kudu ngadohi sifat sombong lan tansah andhap asor.
• Ketaatan marang Allah iku ora mung nguntungake awake dhewe, nanging uga dadi tandha yen kita kalebu golongane wong-wong sing ditresnani Allah.
• Ayat iki ngajak kita tresna marang Al-Qur'an, amarga ing crita sing cendhak iki ana piwulang gedhe bab taat, andhap asor, lan adoh saka sombong.