Аль-Хиджр сүрәсе — Аять 30

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَسَجَدَ — сәҗдә кылдылар, иелделәр.
• الْمَلَائِكَةُ — фәрештәләр.
• كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ — барысы да, һичберсе калмыйча, бергәләп.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә Әдәм галәйһиссәламне яратып, аңа хөрмәт күрсәтеп сәҗдә кылуны фәрештәләргә әмер иткәч, алар бу әмерне бердәм кабул иттеләр. Аятьтә «күллүһүм әҗмәгун» дип ике мәртәбә ныгыту килә — бу фәрештәләрнең барысының да, һичбер истиснасыз, сәҗдә кылганнарын ачык күрсәтә. Аларның берсе дә каршы килмәде, берсе дә кичекмәде, барысы да Раббыларының әмеренә тулысынча буйсындылар. Ләкин шул ук вакытта бу сәҗдәдән Иблис читтә калганы аңлашыла, чөнки ул фәрештәләр арасында булса да, үзенең тәкәбберлеге аркасында бу әмерне үтәмәде. Бу аять Аллаһының әмеренә итагать итүнең мөһимлеген һәм фәрештәләрнең тәүхидкә, буйсынуга ни дәрәҗәдә тугры булуларын күрсәтә.

Гыйбрәтләр:

• Фәрештәләрнең барлыгы да Аллаһы әмеренә шиксез буйсыналар — бу безгә дә Аллаһының әмерләренә итагать итәргә өйрәтә.
• Аллаһы Тәгаләнең әмере килгәндә, аның бөеклегенә карап, тиз арада үтәргә кирәк, кичектерүгә юл куярга ярамый.
• Тәкәбберлек — кешене Аллаһы рәхмәтеннән читләштерә торган начар сыйфат, Иблиснең тәкәбберлеге аның хәсрәткә төшүенә сәбәп булды.
• Аллаһының әмере бердәм булырга тиеш — фәрештәләр кебек, без дә дин эшләрендә бердәмлек һәм татулык сакларга тиешбез.