سورت حجر — آیت 33

د کلمو معناګانې:

• صَلْصَالٍ: وچ کړل شوی خټین دړی، کوم چې د لاس وهلو پر مهال غږ کوي.
• حَمَإٍ: تور خټین خاوره.
• مَسْنُونٍ: بدبویه او بدل شوی.

د آیت تفسیر:

کله چې الله تعالی آدم علیه السلام له خټو پیدا کړ او فرښتو ته یې امر وکړ چې هغه ته سجده وکړي، نو ابلیس چې د فرښتو په ډله کې و، خو په حقیقت کې له جناتو و، د الله تعالی له حکم څخه سرغړونه وکړه او په تکبر او حسد سره یې وویل: زه داسې انسان ته سجده نه کوم چې تا هغه له وچ شوي خټین دړي پیدا کړی، کوم چې له تورې بدبویې خاورې څخه اخیستل شوی دی. هغه خپل ځان له آدم علیه السلام څخه غوره وګڼه، ځکه چې هغه له اوره پیدا شوی و او آدم له خټو، نو په دې توګه یې د الله تعالی د حکم په وړاندې تکبر وکړ او له اطاعت څخه یې انکار وکړ.

فايدې:

• په دې آیت کې د تکبر او حسد د ویجاړونکي پای ښکاره بیلګه ده؛ ابلیس د تکبر له امله د الله تعالی له رحمت څخه وشړل شو.
• انسان باید د الله تعالی له حکمونو سره په بشپړه توګه تسلیم شي، حتی که د هغه عقل ته د حکمت لامل نه ښکاري.
• د خپل اصل په اړه فکر کول او له تکبر څخه ډډه کول د مسلمان له مهمو صفاتو څخه دي؛ ځکه چې انسان له خټو پیدا شوی، نو ځان لوړ ګڼل او پر نورو باندې سپکاوی کول هېڅ معنا نه لري.
• د الله تعالی اطاعت د عبادت اصل دی، او هر هغه څه چې د الله تعالی له حکم څخه سرغړونه کوي، که څه هم د ځان د غوره والي په توګه ښکاري، د هلاکت سبب ګرځي.