سورت حجر — آیت 34

1. د کلمو معناوې:

• رَجِيمٌ: وېستل شوی، شړل شوی، له هر خير او برکت څخه لرې کړل شوی، او هغه څوک چې پرې لعنت وي.

1. د آيت تفسير:

الله تعالیٰ له ابليس سره وفرمايل: له جنت څخه ووځه! ځکه ته شړل شوی او له هر خير څخه محروم کړل شوی يې. ته د الله له رحمت او فضل څخه لرې يې، او پر تاته لعنت او بدبختي ده تر هغې ورځې پورې چې خلک به د حساب او جزا لپاره راپورته کېږي. دا سزا د هغه د سرکشۍ او د الله له حکم څخه د سرغړونې په بدل کې وه، ځکه هغه له آدم عليه السلام سره سجده کولو څخه انکار وکړ او ځان يې له هغه څخه غوره وګڼه.

1. ګټې او عبرتونه:

• د الله تعالیٰ حکم قطعي او نه بدلېدونکی دی؛ کله چې يې پرېکړه وکړه، هيڅوک يې نشي بدلولی.
• تکبر او ځان لوړ ګڼل د انسان د سقوط او تباهۍ سبب ګرځي، لکه څنګه چې ابليس د تکبر له امله له جنت څخه وشړل شو.
• د الله له امر څخه سرغړونه د رحمت له لاسه ورکولو او له هر خير څخه محروميت لامل کېږي.
• مؤمن بايد له ابليس او د هغه له وسوسو څخه ځان وساتي، ځکه هغه د الله له رحمت څخه شړل شوی او د انسان دښمن دی.
• دا آيت موږ ته دا هم ښيي چې الله تعالیٰ له خپلو بندګانو سره په عدل او انصاف چلند کوي، او هر څوک د خپلو کړنو په بدل کې سزا يا اجر ترلاسه کوي.