Suurah Al-Hijr — Aayad 33

Macnada Erayada:

• Ṣalṣāl: Dhoobo qallalan oo dhawaaq ka yeerta (marka la taabto).
• Ḥama': Dhoobo madow oo is-beddelay (ur leh).
• Masnūn: Dhoobo la qaabeeyey oo la hagaajiyey, isla markaana is-beddel ku yimid.

Tafsiirka:

Marka Eebe uu ku amray Ibliis inuu u sujuudo Aadan (CS), ayuu Ibliis diiday isagoo isla weynaynaya oo kibirsan. Wuxuu yiri: "Anigu ma ihi mid u sujuudi doona dad (bini-aadan) aad ka abuurtay dhoobo qallalan oo ka timid dhoobo madow oo is-beddelay (ur leh)." Ibliis wuxuu ku caddeeyey diidmadiisa sababtoo ah wuxuu isu arkay inuu ka khayr badan yahay Aadan, isagoo sheegay in Aadan laga abuuray dhoobo, isagana laga abuuray naar. Tani waxay muujinaysaa xumaanta kibirka iyo isla-weynida, taasoo keentay inuu ka baxo naxariista Eebe oo uu noqdo mid la lacnaday.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Kibirku waa mid ka mid ah dembiyada ugu weyn ee Eebe neceb yahay, waxaana uu ahaa sababta hoos-u-dhaca Ibliis. Sidaa darteed, Muslimku waa inuu ka fogaadaa kibirka oo uu isku dayaa inuu noqdo mid khushuucsan oo is-hoosaysiiya Eebe.
2. Abuurka Aadan wuxuu muujinayaa qudrada Eebe, isagoo ka abuuray dhoobo, taasoo ina tusinaysa in dadku aysan ahayn kuwo isla weynayn kara, laakiin ay tahay inay xusuustaan asalkooda oo ay Eebe u mahadnaqaan.
3. Diidmada Ibliis ee sujuudda Aadan waxay muujinaysaa in cadowga bani-aadamku uu yahay mid aan waligiis raalli ka ahayn dadka, sidaa darteed waa inay ka digtoonaadaan waswaasiyadiisa.
4. Aayaddu waxay ina baraysaa in khayrka iyo sharafta lagu qiyaaso cibaadada iyo addeecidda Eebe, ee aan lagu qiyaasin asalka ama jinsiyadda.