ሱረቱ አል-ሂጅር — አንቀጽ 33

የቃላት ፍችዎች፡-

• ሰልሳል (ጻልሳል)፡- የደረቀ ሸክላ/ጭቃ ሲሆን ሲመታ ድምጽ የሚሰጥ።
• ሐመኢ (ሐመእ)፡- ጥቁር የሆነ የተለወጠ ጭቃ።
• መስኑን (መስኑን)፡- የተቀየረ/ሽታ ያለው የሆነ።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

ኢብሊስ (ሰይጣን) አላህ ለአዳም እንዲሰግድ ባዘዘው ጊዜ፣ ኩራትና ቅናትን በማሳየት እንዲህ አለ፡- “ለሰው ልጅ መስገድ አይገባኝም፤ ለዚያ ከደረቀ ሸክላ፣ ከጥቁርና ከተለወጠ ጭቃ ከፈጠርከው ሰው እንዴት እሰግዳለሁ?” ይህን ያለው እራሱን ከአዳም የበለጠ ብልጫ አለው ብሎ ስለሚያስብ ነው። እሱ ከእሳት የተፈጠረ መሆኑን በማስተዋል፣ አዳም ከጭቃ የተፈጠረ በመሆኑ እራሱን የላቀ አድርጎ ተመለከተ፤ ይህም የእሱን የመጥፎ አመለካከትና የአላህን ትእዛዝ የመቃወም ምክንያት ሆነ። ይህ ንግግሩ የኩራትን መጨረሻ እና ከአላህ እዝነት መባረርን ያሳያል።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. ኩራት (ትዕቢት) ከአላህ ትእዛዝ እንዲርቅ የሚያደርግ ትልቅ ኀጢአት መሆኑን እንረዳለን፤ ኢብሊስን ከገነት ያወጣው ኩራቱ ነው።
2. አላህ ለአዳም ክብር ሰጥቶታል፤ መላእክትን እንዲሰግዱለት ማዘዙ የሰውን ልጅ ከፍተኛ ደረጃ ያሳያል፤ ስለዚህ ሰው ራሱን ዝቅ አድርጎ ማየት የለበትም።
3. ፍጡር በፈጣሪ ላይ በመፈጠር ልዩነት ምክንያት በመፍጠር ትእዛዝን መቃወም የለበትም፤ ሁሉም የአላህ ፍጡር ነውና ለእሱ መገዛት ይጠበቅበታል።
4. የሰው ልጅ ፈጠራ ከጭቃ መሆኑ ትሕትናን ያስተምረናል፤ ማንም ሰው በዘሩ፣ በሀብቱ ወይም በመልኩ ኩራት ሊኖረው አይገባም።
5. ለአላህ ትእዛዝ መገዛትና ለበጎ ሰዎች ክብር መስጠት ከእምነት ምልክቶች ነው፤ ኢብሊስ ባለመገዛቱ የተረገመ ሲሆን እኛ በመገዛታችን የአላህን ውዴታ እናገኛለን።