Surat Al-Hijr — Ayat 33

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• صَلْصَالٍ: Lemah garing sing yen disentuh muni.
• حَمَإٍ: Lemah ireng.
• مَسْنُونٍ: Sing wis owah, mambu, lan bosok.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah nyritakake wangsulane Iblis nalika diprentah supaya sujud marang Nabi Adam. Iblis mangsuli kanthi sombong lan gumedhe, dheweke ngomong yen ora pantes lan ora gelem sujud marang manungsa sing digawe saka lemah garing sing asale saka lemah ireng sing wis owah lan bosok. Iblis rumangsa luwih mulya lan luwih apik tinimbang Nabi Adam, mula dheweke nolak dhawuhe Allah. Wangsulan iki nuduhake kesombongan lan rasa gumedhe Iblis, amarga dheweke nganggep awake dhewe luwih dhuwur tinimbang manungsa sing digawe saka lemah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya kita ora sombong lan gumedhe marang makhluk liya, amarga kabeh manungsa iku padha ing ngarsane Allah, mung taqwane sing mbedakake.
• Kita kudu manut marang dhawuhe Allah tanpa mbantah, amarga mbantah dhawuh iku tandha saka kesombongan sing bisa nggawa kita marang karusakan.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam ngajeni marang kabeh manungsa, ora preduli saka asale, amarga kabeh manungsa digawe saka lemah.
• Kita dielingake supaya ora ngetutake lakune Iblis sing sombong, nanging kudu tansah andhap asor lan taat marang Allah.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an mulangake babagan akhlak sing apik lan nggambarake akibat saka kesombongan.