سورت حجر — آیت 42

د کلمو معناګانې:

• عبادي: زما هغه بندگان چې په اخلاص سره زما عبادت کوي.
• سلطان: واک، قوت، لاسرسی او تسلط.
• الغاوین: هغه کسان چې له حق څخه اوښتي او په ګمراهۍ کې ډوب دي.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ خپل پیغمبر حضرت آدم علیه السلام ته د شیطان د دښمنۍ په اړه خبر ورکاوه، او ویې فرمایل چې دا لار (چې زه يې په اړه خبرې کوم) یوه نېغه او سمه لار ده چې ما ته او زما د کرم او عزت کور ته رسوي. بیا یې وفرمایل: زما هغه بندگان چې په رښتیني اخلاص سره ما ته عبادت کوي او زما امر ته غاړه ایښودونکي دي، ته (ای شیطانه!) د هغوی پر زړونو باندې هېڅ واک او تسلط نه لرې چې هغوی له سمې لارې واړوې. ستا واک او لاسرسی یوازې په هغو کسانو باندې دی چې په خپله خوښه او رضایت سره ستا پیروي کوي او له هغو ګمراهانو څخه دي چې ستا په طاعت باندې راضي شوي او زما له طاعت څخه یې مخ اړولی دی. نو د هغوی ګمراهي د ستا د واک له امله نه ده، بلکې د هغوی د خپلې بدې خوښې او انتخاب له امله ده.

فايدې:

1. د الله تعالیٰ په اخلاص سره عبادت کول د شیطان له وسوسو او تسلط څخه د ساتنې ترټولو لویه وسیله ده.
2. شیطان پر هېچا باندې جبري واک نه لري؛ هغه یوازې هغه څوک ګمراه کوي چې په خپله خوښه د هغه پیروي کوي.
3. دا آیت مومنانو ته ډاډ ورکوي چې که دوی په رښتیني توګه د الله بندگان وي، نو د شیطان له هر ډول زیان او تسلط څخه به خوندي وي.
4. په دې آیت کې د الله تعالیٰ د بندګانو لپاره لوی عزت او کرامت ښودل شوی، چې هغوی یې د شیطان له لاسوهنې څخه ساتلي دي.
5. دا آیت د دې لامل ګرځي چې انسان د الله تعالیٰ په رحمت او فضل باندې باوري شي او د شیطان له لارو څخه ځان لرې وساتي.