Аль-Хиджр сүрәсе — Аять 42

Сүзләрнең мәгънәләре:

• عِبَادِي – Минем ихлас колларым.
• سُلْطَانٌ – көч, хакимият, өстенлек.
• الْغَاوِينَ – адашканнар, азгыннар (ширк кылучылар).

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә Иблискә әйтә: "Минем ихлас колларыма – алар йөрәкләрендә иман ныклыгы булган, Миңа гыйбадәт кылучы бәндәләремә – синең өстенлек итәргә, аларны туры юлдан яздырырга көчең юк. Мин аларны синең вәсвәсәңнән сакладым. Синең хакимиятең, тәэсир итү көчең бары тик сиңа ияргән, Миңа буйсыну урынына синең юлыңны сайлаган адашканнарга гына җитә. Алар үз ихтыярлары белән синең яклы булдылар, шуңа күрә син аларны аздыра аласың. Әмма ихлас мөэминнәр – алар сиңа буйсынмыйлар, аларның йөрәкләрендә Аллаһыга мәхәббәт һәм ышану нык, син аларга якынлый алмыйсың."

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгалә үзенең ихлас колларын саклый – алар шайтан вәсвәсәсеннән имин. Бу мөэмингә зур шатлык һәм ышаныч бирә: кем Аллаһыга ихлас күңелдән коллык итсә, шайтан аңа зарар итә алмый.
2. Кешенең азат ихтыяры бар – шайтан көчләп аздыра алмый, ул бары тик чакыра гына. Кем аның чакыруына иярә – үзе зарар күрә, кем Аллаһыга таяна – уңышка ирешә.
3. Бу аять мөэмингә өмет бирә: гөнаһлардан ерак торып, дөрес юлда барсак, без шайтаннан курыкмыйбыз, чөнки Аллаһы безне саклаучы.
4. Ислам динендә иң зур бәхет – Аллаһының "Минем колым" дип аталуы. Бу – мөэмингә иң зур шәрәф һәм Аллаһы мәхәббәтенең билгесе.