Surat Al-Hijr — Ayat 98

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• فَسَبِّحْ : mula nyucekna Allah saka samubarang kang ora pantes tumrap Panjenengane.
• بِحَمْدِ رَبِّكَ : kanti ngucapake puji lan syukur marang Pangeranmu.
• السَّاجِدِينَ : wong-wong kang padha sujud, tegese wong kang padha sholat lan ngabdi marang Allah.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isine dhawuh marang Nabi Muhammad ﷺ — lan uga marang kabeh wong mukmin — supaya nalika atine lagi sempit, susah, utawa kepencut pikiran, banjur enggal-enggal nyedhaki Allah, ora ngadhepi masalah kasebut dhewekan. Carane yaiku kanthi nyucekna Allah saka samubarang kang ora pantes tumrap Panjenengane, sarta ngucapake puji lan syukur marang Pangerane. Tegese, ora mung nyebut "subhanallah" wae, nanging uga ngakoni kabecikan lan kanugrahan Allah kanthi ngucap "alhamdulillah". Saliyane kuwi, dheweke uga didhawuhi dadi wong kang padha sujud, yaiku wong kang ngabdi lan sholat marang Allah. Kabeh mau — tasbih, tahmid, lan sujud — dadi obat kanggo ati kang lagi sempit lan dadi panyukup marang sakabehing rasa kuwatir lan susah. Dadi, nalika manungsa rumangsa abot ing uripe, dalan kang paling bener yaiku bali marang Allah kanthi dzikir lan sholat, amarga ing kono ana katentreman lan kekuwatan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Nalika ati lagi sempit utawa susah, aja nganti kita adoh saka Allah, malah kudu saya cedhak marang Panjenengane.
• Dzikir "subhanallah" lan "alhamdulillah" iku gampang banget dilakoni, nanging gedhe banget paedahe kanggo nentremake ati.
• Sholat lan sujud iku dadi pangayoman lan obat kanggo sakabehing masalah, mula aja ditinggal.
• Ayat iki mulangake yen Islam iku agama kang kebak katentreman, amarga saben rasa susah ana dalan metune liwat dzikir lan sholat.
• Kanthi nindakake kabeh mau, kita bakal rumangsa luwih cedhak marang Allah lan luwih kuwat ngadhepi urip.