حجر سۈرىسى — ئايەت 98

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە ئېھتىياجلىق سۆزلەر:

— «فَسَبِّحْ»: ئاللاھنى بارلىق كەمچىلىكلەردىن پاك دەپ ئېتىقاد قىلىش ۋە تىلىڭ بىلەن «سۇبھانەللاھ» دېيىش.

— «بِحَمْدِ رَبِّكَ»: رەببىڭگە ماختاش ۋە شۈكۈر ئېيتىش، يەنى ئاللاھقا ھەمدۇسانا ئوقۇش.

— «السَّاجِدِينَ»: سەجدە قىلغۇچىلار، بۇ يەردە ناماز ئوقۇغۇچىلار ۋە ئاللاھقا ئىتائەت قىلغۇچىلار مەنىسىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى مۇھەممەد، كۆڭلۈڭغا سىقىنچىلىق كەلگەندە ۋە قايغۇ-ھەسرىتىڭ ئاشقاندا، ئاللاھنىڭ دەرگاھىغا يۈگۈرۈپ بارغىن. ئۇنى ھەر قانداق نۇقسان ۋە كەمچىلىكتىن پاك دەپ بىلگىن، ئۇنىڭ ئۈلۈغ جالالىغا ماس كەلمەيدىغان ھەر قانداق سۈپەتتىن ئۇنى مۇقەددەس بىلگىن. شۇنىڭ بىلەن بىرگە، ئۇنىڭ سان-سىرى يوق نېئمەتلىرىگە شۈكۈر ئېيتىپ، ئۇنىڭغا ھەمدۇسانا ئوقۇغىن. ئۇنىڭ كامال سۈپەتلىرى بىلەن ئۇنى ماختاپ، تىلىڭنى «سۇبھانەللاھ، ئەلھەمدۇلىللاھ» دېيىش بىلەن مەشغۇل قىلغىن. ھەمدە ئاللاھقا ئىبادەت قىلغۇچىلارنىڭ، ئۇنىڭغا تەئزىم بىلەن باش ئەگكۈچىلەرنىڭ ۋە ناماز ئوقۇغۇچىلارنىڭ قاتارىدا بولغىن. چۈنكى ئاللاھنى ئەسلىش، ئۇنىڭغا ھەمدۇسانا ئېيتىش ۋە ئۇنىڭغا سەجدە قىلىش — كۆڭۈل سىقىنچىلىقىغا شىپا، قايغۇ-ھەسرەتكە داۋا ۋە غەم-قايغۇلارنىڭ كۆڭۈلدىن كۆتۈرۈلۈشىگە سەۋەبتۇر.

ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار، بىلىڭلاركى، بۇ ئايەت بىزگە ئەڭ گۈزەل تەسەللى ۋە ئەڭ روشەن يولنى كۆرسىتىدۇ. ھاياتىڭىزدا قايغۇ-ھەسرەت، غەم-قايغۇ ۋە كۆڭۈل سىقىنچىلىقىغا دۇچ كەلگەندە، ئاللاھنى ئەسلەش، ئۇنىڭغا ھەمدۇسانا ئېيتىش ۋە ناماز ئوقۇش ئارقىلىق ئۇنىڭغا يۈزلىنىڭلار. بۇ ئەمەللىرىڭلار قەلبىڭلارغا خاتىرجەملىك ۋە تىنچلىق ئاتا قىلىدۇ، سىقىنچىلىقلىرىڭلارنى يوقىتىدۇ ۋە سىلەرنى ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە يېقىنلاشتۇرىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق قايغۇ-ھەسرەتنىڭ دەۋاسىنى ئۆزىنى ئەسلەش ۋە ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىشتا قويغان، بۇ — ئۇنىڭ بىزگە بولغان چوڭ مەرھەمىتىدۇر.