Surat Al-Hijr — Ayat 97

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• نَعْلَمُ (na'lamu): kita ngerti/ngudaneni
• يَضِيقُ صَدْرُكَ (yadhīqu shadruka): dhadhamu dadi sesak/sempit, tegese atimu susah lan ora kepenak
• بِمَا يَقُولُونَ (bimā yaqūlūna): jalaran saka apa kang padha diomongake wong-wong kafir mau

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhani Nabi Muhammad SAW, lan mesthi wae Allah iku ngudaneni kahanane atine Nabi. Allah ngerti yen dhadhane Nabi dadi sesak lan atine susah banget jalaran omongan-omongane wong-wong musyrik. Omongan mau awujud panyendhu, gorohake Nabi, ngece lan ngecewekake Nabi lan dakwah kang digawa. Wong-wong kafir kuwi ora mung ora gelem percaya, nanging uga padha moyoki lan nggawe susah Nabi. Allah kang Maha Ngudaneni nyekseni kabeh rasa susah kang dirasakake Nabi, lan iki dadi panglipur kanggo Nabi yen Allah ora nglirwakake lan mesthi bakal nulungi.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku tansah ngerti lan ngudaneni kabeh rasa susah lan sedhih kang dirasakake para kekasihe, sanajan ora diomongake.
• Dadi wong kang dakwah ing dalan Allah mesthi bakal nemoni rintangan, cemoohan, lan pangina, nanging kudu tetep sabar.
• Ayat iki mulangake yen sabar iku kunci, lan ora perlu kuwatir marang omongane wong liya kang ora becik, amarga Allah tansah nyekseni lan nulungi.
• Ayat iki uga nuduhake katresnane Allah marang Nabi Muhammad SAW, lan dadi panglipur yen saben susah mesthi ana pitulungan saka Allah.
• Kanggo kita kabeh, ayat iki ngelingake supaya ora gampang susah atine marang omongane wong liya, lan tetep kuwat ing dalan kang bener, amarga Allah tansah ana kanggo wong-wong kang sabar lan ikhlas.