Sura Al-Hidżr — Werset 98

Znaczenia słów:

• Fa-sabbih bi-hamdi rabbika – wysławiaj swojego Pana, uznając Jego doskonałość i wolność od wszelkich niedoskonałości, łącząc to z Jego chwałą i dziękczynieniem.
• Wa-kun mina-s-sājidīn – bądź wśród tych, którzy oddają pokłon Bogu, czyli wykonujących modlitwę i poddających się Jemu w pokorze.

Tafsir (wyjaśnienie):

Gdy prorok Muhammad (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) odczuwał ucisk w sercu z powodu sprzeciwu i drwin ze strony niewiernych, Bóg nakazał mu szukać ukojenia w wysławianiu swojego Pana. Chodzi o to, aby wypowiadać słowa „Subhan Allah" (Chwała Bogu) i „Al-hamdu lillah" (Dzięki Bogu), uznając doskonałość Boga i oddając Mu cześć. Następnie nakazał mu być wśród tych, którzy wykonują pokłony, czyli modlą się i oddają Bogu cześć w sposób ciągły. Modlitwa i wysławianie Boga są lekarstwem na smutek i niepokój serca, ponieważ przypominają człowiekowi o potędze Boga i Jego opiece, a także odrywają go od spraw doczesnych i kierują ku temu, co wieczne.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wysławianie Boga i modlitwa są skutecznym sposobem na pokonanie trudności i zmartwień – kto zwraca się do Boga, ten znajduje spokój serca.
2. Łączenie wysławiania (tasbih) z dziękczynieniem (hamd) jest wyrazem doskonałej czci – uznajemy zarówno doskonałość Boga, jak i Jego dobroć wobec nas.
3. Modlitwa jest jednym z najważniejszych aktów oddania Bogu i kluczem do bliskości z Nim – dlatego Bóg nakazuje ją w chwilach trudności.
4. Werset uczy nas, że prawdziwe ukojenie nie pochodzi z ucieczki od problemów, lecz z powrotu do Boga i poddania się Jego woli.
5. Pokora w modlitwie (sujud) jest wyrazem najgłębszego poddania się Bogu i przypomina nam o naszej zależności od Niego – to postawa, która oczyszcza serce i umacnia wiarę.