Nəhl surəsi — Ayə 113

Kəlmələrin mənaları:

• Rəsulun minhum – Onlardan olan bir elçi, yəni öz içərilərindən seçilmiş bir peyğəmbər.
• Fəkəzzəbuh – Onu yalançı saydılar, qəbul etmədilər.
• Fəəxəzəhümül-əzab – Onları əzab yaxaladı, məhv etdi.
• Vəhum zalimun – Onlar özlərinə zülm edən halda idilər.

Təfsir:

Allah-təala bu ayədə Məkkə əhlinin vəziyyətini xəbər verir. Onlara öz içərilərindən, öz qövmlərindən bir elçi – Məhəmməd Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) gəldi. Bu elçi onlara tam tanış idi; onun doğruluğunu, əmanətini, pak əxlaqını yaxşı bilirdilər. O, uşaqlıqdan bəri aralarında yaşamış, heç vaxt yalan danışmamış, heç vaxt xəyanət etməmişdi. Lakin buna baxmayaraq, o, onları haqqa, tək Allaha ibadətə dəvət etdikdə, onlar onu yalançı saydılar və gətirdiyi ilahi vəhyi qəbul etmədilər.

Bunun nəticəsi olaraq, Allah onları əzabla yaxaladı. Bu əzab müxtəlif formalarda gəldi: aclıq, qorxu, çətinliklər və Bədr döyüşündə başçılarının məhv edilməsi. Onlar bu əzabı öz əməlləri ilə özlərinə gətirdilər, çünki Allaha şərik qoşmaqla, peyğəmbərini yalançı saymaqla və insanları Allah yolundan döndərməklə özlərinə zülm etdilər.

Bu ayədə bizim üçün böyük bir ibrət vardır. Allah-təala heç bir qövmə peyğəmbər göndərmədən əzab verməz. O, hər zaman insanlara rəhmət və hidayət yollarını göstərir, onlara öz içərilərindən elçilər göndərir ki, onları xəbərdar etsinlər. Lakin insanların çoxu bu nemətin qədrini bilmir və haqqı qəbul etməkdən üz çevirir. Bu isə onların öz zülmləridir.

Ey insan! Allahın sənə göndərdiyi rəsulu tanı, onun gətirdiyi haqqı qəbul et və özünə zülm etmə. Çünki Allahın əzabı gəldiyi zaman heç kəs onu dəf edə bilməz. Amma Allahın qapısı tövbə üçün açıqdır – hər kim haqqa qayıtsa, Allah onu bağışlayar və rəhmətinə qovuşdurar. Bu ayə bizə xatırladır ki, Allahın elçilərinə iman gətirmək və onlara itaət etmək nicat yoludur, onları yalançı saymaq isə həlak səbəbidir.