Surja En-Nehl — Ajet 113

Kuptimet e fjalëve:

• Rasulun minhum: Profet nga mesi i tyre, i cili e dinin prejardhjen, ndershmërinë dhe besnikërinë e tij.
• Fekedhdhebuhu: Ata e mohuan atë dhe nuk e besuan mesazhin që u solli.
• El-adhabu: Dënimi i ashpër nga Allahu, i cili përfshiu vuajtje, uri dhe frikë.
• Ve hum dhalimun: Ata ishin zullumqarë ndaj vetvetes për shkak të mosbesimit dhe padrejtësive të tyre.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se Ai u dërgoi banorëve të Mekkes një të dërguar nga mesi i tyre, Muhamedin ﷺ, të cilin ata e njihnin mirë për ndershmërinë dhe sinqeritetin e tij. Megjithatë, ata e mohuan atë dhe nuk e pranuan mesazhin që u solli nga Zoti i tyre. Si pasojë e këtij mohimi dhe refuzimi, i zuri dënimi i Allahut, i cili u shfaq në formën e urisë, frikës dhe humbjes së udhëheqësve të tyre në Beder. E gjithë kjo ndodhi ndërsa ata ishin zullumqarë ndaj vetvetes, sepse zgjodhën rrugën e padrejtësisë dhe mohimit, duke u larguar nga e vërteta dhe duke penguar të tjerët nga rruga e Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se dërgimi i profetëve nga mesi i popullit të tyre është mëshirë e madhe nga Allahu, sepse ata i njohin dhe mund të dëshmojnë ndershmërinë e tyre.
2. Mohimi i të dërguarve dhe refuzimi i mesazhit të tyre sjell pasoja të rënda, si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër.
3. Zullumi ndaj vetvetes është shkaku i shkatërrimit, ndërsa pendimi dhe kthimi te Allahu është rruga e shpëtimit.
4. Ky ajet na nxit të reflektojmë mbi dënimet që u kanë ndodhur popujve të mëparshëm dhe të marrim mësim prej tyre, duke u përpjekur të jemi ndër ata që i përgjigjen thirrjes së Allahut dhe të dërguarit të Tij.