Suurah An-Nahl — Aayad 113

Macnaha Erayada:

• Rasuul minhum: Rasuul ka mid ah iyaga, oo ah Nebi Muxammad ﷺ oo ay yaqaaniin abtirsiintiisa iyo runnimadiisa.
• Fakadhdhabuuhu: Way beeniyeen, mana aqbalin waxa uu la yimid.
• Cadaab: Ciqaab iyo belaayo ku timid, sida abaarta, cabsida, iyo dilkii hoggaamiyeyaashooda maalintii Badar.

Tafsiirka:

Dhab ahaan waxaa loo soo diray dadkii Makaadka Rasuul ka mid ah iyaga laftooda, kaas oo ah Nebi Muxammad ﷺ, kaas oo ay si fiican u yaqaaniin runnimadiisa, amaanadiisa, iyo abtirsiintiisa. Waxayna ku noolayeen isaga oo ay ku qanacsan yihiin, ilaa uu la yimid xaqa iyo diinta Islaamka, markaasay beeniyeen, waxayna diideen waxa uu la yimid. Sidaas darteed waxaa ku dhacay cadaabkii Eebe, kaas oo ahaa abaartii iyo cabsidii, iyo dilkii hoggaamiyeyaashoodii maalintii Badar. Waxayna ku sugnaadeen xaalad ay daalimiin yihiin, iyagoo naftooda ku xadgudbay shirkigooda iyo ka gaabinteeda rasuulka, isla markaana dadka ka celinayay jidka Eebe.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Digtoonaanta iyo waanada: Aayaddu waxay u digaysaa ummadaha inay ka fikiraan cawaaqibka beeninta rasuullada, oo ah cadaab Eebe oo ku degi kara si lama filaan ah.
2. Qadarka rasuullada: Waxay na baraysaa in aan loo diro rasuul ilaa laga yaqaan dhab ahaantiisa, sidaa darteed beenintoodu waa xaq diid iyo madax adayg, ma aha jaahilnimo.
3. Caddaaladda Eebe: Eebe kuma cadaabo dad ilaa uu u soo diro rasuul, laakiin markay beeniyaan ka dib, waa caddaalad in cadaab ku dhaco, taasoo muujinaysa naxariista Eebe iyo caddaaladdiisa.
4. Dhiirigelinta mu’miniinta: Waxay ku xoojisaa iimaanka in Eebe u gargaaro rasuulkiisa, isla markaana ciqaabo kuwa beeniya, taasoo ku deddejisa in dadku ku degdegaan rumaynta xaqa oo ay ka fogaadaan isla weynida.