Ан-Нахль сүресі — Аят 113

1. Сөздердің мағынасы:

• رَسُولٌ مِّنْهُمْ – олардың ішінен шыққан елші, яғни өздері жақсы білетін, араларында өсіп-өнген адам.
• فَكَذَّبُوهُ – оны өтірікке шығарды, айтқанын жалғанға балады.
• فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ – сол себепті оларды азап қысып алды, яғни аштық, қорқыныш және басқа да ауыртпалықтар келді.
• وَهُمْ ظَالِمُونَ – олар өздеріне зұлымдық жасаушылар еді, яғни өздерін құрдымға итермеледі.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала Мекке халқына өздерінің арасынан шыққан, туыстығын, сенімділігін және шыншылдығын жақсы білетін бір елшіні – Мұхаммедті (с.а.с.) жіберді. Ол оларға Алланың уахиын жеткізді. Бірақ олар оны мойындамай, өтірікке шығарды. Сөйтіп, оларға Алланың азабы келді: аштық, қорқыныш, таршылық және Бәдір шайқасындағы басты адамдарының қырылуы сияқты ауыртпалықтарға ұшырады. Олар бұл азапқа өздері себеп болды, өйткені Аллаға серік қосып, Оның жолынан тосып, елшісін жалғанға шығару арқылы өздеріне зұлымдық жасады. Азап оларға әділетсіздік ретінде емес, қылмыстарының салдары ретінде келді.

1. Аяттан алынатын пайдалы қағидалар:

• Алла елшілерді әрдайым халықтың ішінен, оларға таныс әрі сенімді адамдардан таңдайды. Бұл – Алланың рақымы мен даналығының белгісі.
• Пайғамбарды өтірікке шығару ауыр азапқа әкеледі. Бұл – тарихтағы нақты сабақ.
• Адам басына келген қиындықтың басты себебі – өз қолымен жасаған күнәсі. Алла ешкімге әділетсіздік қылмайды.
• Ислам – адамды өзін-өзі құрдымға итермелеуден сақтайтын, тура жолға бастайтын дін. Пайғамбарды (с.а.с.) танып, оған сену – құтылудың жолы.
• Құран – өткен қауымдардың тағдырын мысал етіп, адамды ойлануға, тура жолға түсуге шақыратын ғибратты кітап.