Surja En-Nehl — Ajet 122

Kuptimet e fjalëve:

• Hasene (حَسَنَةً): dobi e mirë, lavdërim i bukur, pasardhës i mirë dhe pozitë e lartë në këtë botë.
• Salihun (الصَّالِحِينَ): njerëzit e mirë e të devotshëm që kanë arritur gradat e larta në Xhennet.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon për nderin që i dha robit të Tij, Ibrahimit a.s., pasi ai u dallua me besim të pastër, bindje të plotë dhe falënderim ndaj dhuntive të Zotit. Në këtë botë, Allahu i dha atij të mira të shumta: e bëri atë prijës të njerëzve, i dha lavdërim të bukur në mesin e pasardhësve, e bëri shembull për të gjithë besimtarët dhe i dhuroi pasardhës të mirë që vazhduan thirrjen e tij. Gjithashtu, i dha atij profetësi dhe udhëzim në rrugën e drejtë. Ndërsa në botën tjetër, ai është ndër të devotshmit që do të jenë në gradat më të larta të Xhennetit, pranë Allahut, në shoqërinë e të dërguarve dhe të mirëve.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo na mëson se kush i bindet Allahut dhe e falënderon Atë, Allahu i jep atij nder dhe të mira si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër.
2. Lavdërimi i mirë dhe kujtimi i bukur në mesin e njerëzve është një dhunti e madhe që Allahu ia jep robërve të Tij të sinqertë.
3. Suksesi i vërtetë nuk është vetëm në këtë botë, por te shpëtimi në botën tjetër dhe arritja e gradave të larta në Xhennet.
4. Ky ajet na nxit që të përpiqemi për të qenë ndër të mirët dhe të devotshmit, ashtu siç ishte Ibrahimi a.s., që të arrijmë lumturinë e përjetshme.