Surat An-Nahl — Ayat 126

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• عَاقَبْتُمْ : sira padha mbales utawa menehi paukuman.
• فَعَاقِبُوا : mula padha mbalesa.
• بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُم بِهِ : kanthi padha karo apa kang wis ditindakake marang sira.
• صَبَرْتُمْ : sira padha sabar, ora mbales.
• لَهُوَ خَيْرٌ : iku mesthi luwih apik.
• لِلصَّابِرِينَ : kanggo wong-wong kang padha sabar.

2) Katrangané ayat:

Ayat iki isiné piwulang bab carané mbales pihala utawa tumindak ala kang ditindakake dening mungsuh. Ing kene Allah paring pituduh marang para mukmin: yen arep mbales, aja nganti ngluwihi apa kang wis ditindakake marang dheweke. Tuladha, yen ana kang nglarani awakmu sepisan, ya mbalesa sepisan wae, ora perlu luwih akeh. Iki minangka dhasar kanggo netepi keadilan lan ora kena tumindak ngluwihi wates.

Nanging, Allah uga ngandhani yen sabar — yaiku ora mbales sanajan wis kuwasa — iku luwih apik. Luwih apik ing donya amarga bisa nuwuhake katentreman lan ngindhari permusuhan kang saya gedhe, lan luwih apik ing akhirat amarga bakal oleh ganjaran kang gedhe saka Allah. Mula, wong kang sabar iku oleh pujian lan kabegjan kang gedhe.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya kita tansah adil, ora kena mbales ngluwihi apa kang wis ditindakake wong liya marang kita.
• Sabar iku luwih utama tinimbang mbales, sanajan kita wis kuwasa mbales. Iki nuduhake yen Islam ngajak umate supaya ngutamakake katentreman lan ngendhaleni hawa nepsu.
• Wong kang sabar bakal oleh ganjaran kang gedhe saka Allah, ora mung ing donya nanging uga ing akhirat.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam amarga ajarane nengenake keadilan, katentreman, lan sabar, kang kabeh iku mujudake akhlak kang mulya lan nggawe urip dadi luwih ayem.