نحل سۈرىسى — ئايەت 127

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج بولغان سۆزلەر:

• وَاصْبِرْ: سەۋر قىلغىن، چىداملىق بولغىن.
• ضَيْقٍ: قىسىلىش، غەم-قايغۇ، يۈرەك سىقىلىش.
• يَمْكُرُونَ: ئۇلار مىكىر-ھىيلە قىلىدۇ، سۇيىقەست تۈزىدۇ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا پەيغەمبىرىگە (ئۇنىڭغا ئاللاھنىڭ سالامى ۋە رەھمىتى بولسۇن) خىتاب قىلىپ، ئۇنىڭ يولىدا كەلگەن جاپا-مۇشەققەتلەرگە، دۈشمەنلەرنىڭ ئەزىيەتلىرىگە سەۋر قىلىشنى بۇيرۇيدۇ. بۇ سەۋر قىلىش ئۆز كۈچى بىلەن ئەمەس، بەلكى ئاللاھنىڭ ياردىمى ۋە تەۋپىقى بىلەن بولىدۇ. ئاللاھ بەندىسىگە سەۋر قىلىش قۇۋۋىتىنى ئاتا قىلغاندا، ئۇ ھەر قانداق قىيىنچىلىققا چىداپ، ئىمانىدا مۇستەھكەم تۇرالايدۇ.

شۇنىڭ بىلەن بىرگە، ئاللاھ پەيغەمبىرىگە ئىمان ئېتمىگەن كىشىلەر ئۈچۈن قايغۇرۇپ كەتمەسلىكنى، ئۇلارنىڭ ئىمان ئېتمىغانلىقى سەۋەبىدىن يۈرىكى بۇزۇلۇپ كەتمەسلىكنى ئەسكەرتىدۇ. چۈنكى ھىدايەت ئاللاھنىڭ قولىدا، پەيغەمبەرنىڭ ۋەزىپىسى پەقەت ئەسكەرتىش ۋە يېتەكلەش، ھېساب ئالماق ئاللاھقا ئائىت.

يەنە ئاللاھ پەيغەمبىرىگە دۈشمەنلەرنىڭ مىكىر-ھىيلە ۋە سۇيىقەستلىرى سەۋەبىدىن يۈرىكى سىقىلىپ، غەم-قايغۇغا چۆكمەسلىكنى بۇيرۇيدۇ. چۈنكى ئۇلارنىڭ ھىيلە-مىكىرلىرى ئاخىرەتتە ئۆزلىرىگە زىيان كەلتۈرىدۇ، ئاللاھ پەيغەمبىرىنى ۋە مۇئمىنلەرنى قوغدايدۇ ۋە ئۇلارغا ياردەم بېرىدۇ.

بۇ ئايەت مۇئمىنلەرگە مۇھىم ساۋاق بېرىدۇ: ھاياتتا كەلگەن قىيىنچىلىقلارغا سەۋر قىلىش، ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىش، دۈشمەنلەرنىڭ ھىيلە-مىكىرلىرىدىن قورقماستىن، ئاللاھنىڭ ياردىمىگە ئىشىنىش كېرەك. ئاللاھ سەۋر قىلغۇچىلار بىلەن بىرگە، ئۇلارنىڭ ئەجرىنى زايە قىلمايدۇ.