Аль-Исра · 104/111
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Исра
وَقُلْنَا مِن بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ اسْكُنُوا الْأَرْضَ فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيفًا ۝١٠٤
Wa qulnaa mim ba`dihee li Baneee Israaa`eelas kunul arda faizaa jaaa`a wa`dulaakhirati ji`naa bikum lafeefaa
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва пас аз ӯ ба банӣ-Исроил гуфтем: «Дар он сарзамин сокин шавед ва чун ваъдаи охират расад, ҳамаи шуморо бо ҳам зиндаву ҷамъ мекунем»,

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳо:

— «مِن بَعْدِهِ»: баъд аз ҳалокати ӯ (Фиръавн).

— «اسْكُنُوا الْأَرْضَ»: дар замин сокин шавед, яъне зиндагӣ кунед.

— «وَعْدُ الْآخِرَةِ»: ваъдаи рӯзи қиёмат.

— «لَفِيفًا»: ҷамъшуда, омехта ва ҳамагӣ якҷоя.

  1. Тафсири оят:

Худованд мефармояд, ки баъд аз нобуд шудани Фиръавн ва лашкари ӯ, ба фарзандони Исроил гуфтем: «Дар замин — ки мақсуд замини Шом ва Миср аст — сокин шавед ва зиндагӣ кунед». Пас он гоҳ ки ваъдаи рӯзи қиёмат фаро расад, ҳамаи шуморо аз қабрҳоятон гирд оварда, ба майдони ҳисоб меорем, дар ҳоле ки ҳамагӣ якҷоя ва омехта бошед. Ин оят ёдоварӣ мекунад, ки неъматҳои дунё ва сокин шудан дар замин набояд инсонро аз ёди рӯзи қиёмат ғофил кунад, зеро ҳамаи одамон рӯзе барои ҳисоб гирд оварда мешаванд.

  1. Фоидаҳо:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд бандагони худро танҳо намегузорад ва баъд аз сахтиҳо осонӣ ва оромиро ато мекунад.

— Ёдоварии рӯзи қиёмат инсонро ба амалҳои нек ва роҳи рост ҳидоят мекунад.

— Ҳамаи одамон, новобаста аз замон ва макон, рӯзе дар пешгоҳи Худованд якҷоя ҷамъ мешаванд, бинобар ин бояд барои он рӯз омодагӣ гирем.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки неъматҳои дунёвиро бо шукр ва итоат қабул кунем ва аз фаромӯш кардани охират эҳтиёт намоем.



📜 Оят 102-106 — Сураи Аль-Исра

102قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا أَنزَلَ هَٰؤُلَاءِ إِلَّا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ بَصَائِرَ وَإِنِّي لَأَظُنُّكَ يَا فِرْعَوْنُ مَثْبُورًا
Гуфт: «Ба ҳақиқат медонӣ, ин нишонаҳои ошкорро ҷуз Парвардигори осмонҳову замин нафиристода аст. Ва ман, эй Фиръавн, туро ба яқин ҳалокшуда мебинам».
103فَأَرَادَ أَن يَسْتَفِزَّهُم مِّنَ الْأَرْضِ فَأَغْرَقْنَاهُ وَمَن مَّعَهُ جَمِيعًا
Фиръавн қасди он дошт, кн онҳоро аз он сарзамин барканад, вале Мо ӯ ва ҳамаи ҳамроҳонашро ғарқ сохтем.
104وَقُلْنَا مِن بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ اسْكُنُوا الْأَرْضَ فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيفًا
Ва пас аз ӯ ба банӣ-Исроил гуфтем: «Дар он сарзамин сокин шавед ва чун ваъдаи охират расад, ҳамаи шуморо бо ҳам зиндаву ҷамъ мекунем»,
105وَبِالْحَقِّ أَنزَلْنَاهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَ ۗ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا
Ин Қуръонро ба ҳақ нозил кардаем ва ба ҳак нозил шудааст ва туро нафиристодем, магар он ки хушхабар диҳӣ ва битарсони.
106وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَىٰ مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنزِيلًا
Ва Қуръонро ба тафориқ (ҷудо-ҷудо) нозил кардем, то ту онро оҳиста-оҳиста ва андак-андак бар мардум бихонӣ ва нозилаш кардем, нозил кардане ба камол.
Аль-ИсраФеҳристи Қуръон
111Оят
MeccanRevelation
104Оят

Тарҷума — Аль-Исра 104

Сураи Аль-Исра Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва пас аз ӯ ба банӣ-Исроил гуфтем: «Дар он сарзамин…

Сураи Оят 104/111 — Сураи Аль-Исра الإسراء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Исра Гӯш кун, Сураи Аль-Исра Тарҷума, Сураи Аль-Исра mp3, Сураи Аль-Исра pdf. Оят 102–106. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers