Surah Al-Isra — Aya 104

Ma’anar Kalmomi:

• مِن بَعْدِهِ: bayan halakar da Fir’auna da rundunarsa.
• الْأَرْضَ: ƙasar Sham (Siriya da Falasdinu) da Masar.
• وَعْدُ الْآخِرَةِ: alƙawarin tashin kiyama, wato sa’a ta ƙarshe.
• لَفِيفًا: tare da jama’a masu yawa, gauraye da juna, daga kaburbura zuwa wurin taron hisabi.

Tafsirin Ayar:

Bayan Allah Ya halaka Fir’auna da mutanensa a cikin teku, Ya yi magana da Bani Isra’ila, yana cewa: “Ku zauna a ƙasar Sham da Masar, ku rayu a cikinta yadda kuke so.” Amma lokacin da alƙawarin sa’a ta ƙarshe ya zo, wato ranar kiyama, za mu tara ku duka daga kaburbura, ku zo a matsayin jama’a ɗaya gauraye, ba tare da bambanci ba, domin a yi muku hisabi da sakamako. Wannan yana nuna cewa duk da dadewar zamanin duniya da rarrabuwar al’ummai, ƙarshen komai shine taron gaba ɗaya a gaban Allah.

Fa’idodin Darasi:

1. Ikon Allah bai iyakance ba; kamar yadda Ya ceci Bani Isra’ila daga Fir’auna, zai iya tara su duka a ranar kiyama duk da yawaitarsu da rarrabuwarsu.
2. Rayuwar duniya ba ta dawwama; duk wani zaune a cikinta yana da iyaka, sai a ƙarshe komai ya koma ga Allah.
3. Ranar kiyama gaskiya ce wadda babu shakka a cikinta; dukkan al’ummai za su taru a wuri ɗaya don hisabi, ba tare da wani ɓoye ba.
4. A cikin wannan akwai gargaɗi ga masu iko da mulki cewa zalunci ba ya dawwama, kamar yadda Fir’auna ya halaka, kuma Allah yana taimakon waɗanda aka zalunta.
5. Kyautar Allah ga Bani Isra’ila bayan halakar Fir’auna tana nuna cewa haƙuri da dogaro ga Allah suna kawo sauki bayan wahala, kuma wannan yana ƙarfafa muminai su dage a kan addininsu.