Аль-Исра сүрәсе — Аять 27

Сүзләрнең мәгънәләре:

• المُبَذِّرِينَ — мал-мөлкәтне дөрес юлларга түгел, ә гөнаһлы эшләргә, артык саранлыксыз һәм акылсыз рәвештә сарыф итүчеләр, исрафчылар.
• إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ — шайтаннарның туганнары, ягъни аларга охшаганнар, аларның юлыннан баручылар.
• كَفُورًا — бик нык көферлек итүче, Аллаһның нигъмәтләрен инкяр итүче, бик зур рәхмәтсезлек күрсәтүче.

Аять тәфсире:

Әйе, Аллаһы Тәгалә безгә хәбәр бирә: мал-мөлкәтне гөнаһлы эшләргә, файдасыз һәм зыянлы юлларга сарыф итүчеләр, исрафчылык кылучылар — алар чынлыкта шайтаннарның туганнарыдыр. Чөнки алар шайтаннарның әмерләренә буйсыналар, аларның юлыннан баралар, һәм бу эшләрендә алар шайтаннарга охшаганнар. Шайтан исә үз Раббысының нигъмәтләренә бик нык рәхмәтсезлек күрсәтүче, көферлек итүчедер. Ул һәрвакыт Аллаһка каршы чыга, Аның боерыкларын боза, һәм кешеләрне дә шул ук гөнаһлы эшләргә өнди. Әгәр кеше шайтанга иярсә, аның юлыннан китсә, ул да шайтан кебек үз Раббысының нигъмәтләренә рәхмәтсезлек күрсәтүче була. Исрафчылык — бу Аллаһның нигъмәтләрен дөрес урында кулланмау, аларны бәяләмәү, шуңа күрә ул да рәхмәтсезлекнең бер төре санала.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мал-мөлкәт — Аллаһның бөек нигъмәте, аны сакларга һәм дөрес юлларга тотарга кирәк. Исрафчылык — бу нигъмәтне кимсетү һәм аңа рәхмәтсезлек күрсәтү.
• Исрафчылык кешене шайтаннарга якынайта, аларның сыйфатларын ала, чөнки шайтан һәрвакыт файдасыз һәм зыянлы эшләргә өнди.
• Акыллы мөэмин үз малын Аллаһ ризалыгы өчен, гаиләсенә, ярдәмгә мохтаҗларга һәм хәерле эшләргә тотарга тиеш, ә артык сарыф итүдән һәм исрафчылыктан сакланырга тиеш.
• Бу аять безне Аллаһның нигъмәтләренә рәхмәтле булырга, аларны дөрес кулланырга өйрәтә, чөнки рәхмәтсезлек — шайтанның сыйфаты, ә рәхмәтлелек — мөэминнең билгесе.