Sure İsrâ — Ayet 27

Kelime Anlamları:

• Mübezzirîn (المُبَذِّرِينَ): İsraf edenler, mallarını Allah’ın rızasına uygun olmayan yerlerde ve ölçüsüzce harcayanlar.
• İhvân (إِخْوَان): Kardeşler, dostlar, benzerler.
• Kefûr (كَفُورًا): Çokça nankörlük eden, nimete karşı aşırı derecede küfran (inkâr) içinde olan.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, müminlere çok önemli bir uyarıda bulunur ve israf ile savurganlığın ne kadar tehlikeli bir yol olduğunu gözler önüne serer. Yüce Allah, “Gerçekten savurganlar, israf edenler şeytanların kardeşleridir” buyurur. Bu ifade, israf eden kişinin şeytanla olan yakın bağını ve onun izinden gittiğini çok çarpıcı bir şekilde anlatır. Nasıl ki bir kardeş, diğerine yakınlık duyar ve onun yolundan giderse, savurgan kimse de şeytanın yolunu izler, onun vesveselerine kulak verir ve malını Allah’ın istemediği yerlerde harcayarak şeytana itaat etmiş olur.

Âyetin devamında ise şeytanın hâlinden bahsedilir: “Şeytan, Rabbine karşı çok nankördür.” Bu, şeytanın yaratılışından itibaren Allah’ın nimetlerine karşı sürekli bir küfran (nankörlük) içinde olduğunu, O’nun emrine karşı geldiğini ve insanları da bu nankörlüğe, isyana ve ölçüsüzlüğe sevk ettiğini bildirir. Savurgan kişi de bu nankörlüğü örnek alarak, Allah’ın kendisine verdiği mal ve imkânları O’nun rızası dışında harcayarak adeta şeytanın bu kötü sıfatını takınmış olur.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize, malımızın Allah’ın bir emaneti olduğunu ve onu O’nun istediği şekilde, meşru ve faydalı yollarda kullanmamız gerektiğini öğretir. İsraf, hem kişinin kendi malına hem de topluma zarar veren, bereketi ortadan kaldıran bir hastalıktır. Oysa Allah, kullarına ikramda bulunmayı, ihtiyaç sahiplerine yardım etmeyi ve ölçülü olmayı emreder. Bu güzel ahlak, bizi şeytanın kardeşliğinden kurtarır, Allah’ın sevgisine ve rızasına ulaştırır. Unutmayalım ki, her nimetin bir hesabı vardır ve bizler o nimetleri nasıl harcadığımızdan sorumlu olacağız. Allah hepimizi israftan ve savurganlıktan uzak, cömert ve bilinçli kullarından eylesin. Âmin.