Surja El-Isra — Ajet 5

Kuptimi i fjalëve:

• Ua'di ulahuma – dënimi i premtuar për prishjen e parë.
• Ba'thna – i dërguam, i ngritëm.
• Uli be'sin shdid – njerëz me forcë dhe fuqi të madhe luftarake.
• Fjasu khilal ad-dijar – enden në mes të shtëpive dhe banesave, duke shkatërruar.
• Wa'dan maf'ulan – premtim i caktuar që patjetër do të ndodhë.

Tefsiri i ajetit:

Kur bijtë e Izraelit bënë prishjen e parë në tokë, duke shkelur urdhërat e Teuratit dhe duke u dhënë pas mëkateve, Allahu i dërgoi kundër tyre robër të Tij me forcë dhe guxim të madh – ata ishin mbreti Bukhtnasar (Nebukadnetsari) me ushtrinë e tij. Ata i mundën, i vranë dhe i dëbuan bijtë e Izraelit nga vendi i tyre, duke u endur në mes të shtëpive të tyre dhe duke shkatërruar atë që gjenin. Ky ishte një premtim i Allahut që patjetër duhej të realizohej, sepse ata vetë e merituan me veprat e tyre të këqija.

Përfitimet nga ajeti:

1. Çdo popull që largohet nga udhëzimi i Allahut dhe shkel ligjet e Tij, duhet të presë pasojat – Allahu i llogarit të gjitha veprat dhe nuk i harron ato.
2. Fuqia e vërtetë nuk është te numri apo pasuria, por te bindja ndaj Allahut; kur një popull e humb këtë, Allahu mund ta poshtërojë me këdo që do.
3. Premtimi i Allahut është i sigurt – si për dënim ashtu edhe për shpërblim – prandaj duhet të jemi të kujdesshëm në veprimet tona.
4. Ky ajet na mëson se historia përsëritet; prandaj duhet të marrim mësim nga popujt e mëparshëm dhe të mos biem në gabimet e tyre.
5. Mëshira e Allahut është e madhe, sepse Ai i paralajmëroi ata paraprakisht dhe u dha mundësi të pendohen, por ata nuk e shfrytëzuan atë – kjo na tregon rëndësinë e pendimit të shpejtë.