Аль-Исра сүрөсү — Аят 57

1. Сөздөрдүн маанилери:

• أُولَٰئِكَ — ана ошолор, тигилер.
• يَدْعُونَ — алар чакырышат, дуба кылышат, сыйынышат.
• يَبْتَغُونَ — алар издешет, каалашат, умтулушат.
• الْوَسِيلَةَ — жакындык, жакындатуучу жол, каражат.
• أَيُّهُمْ أَقْرَبُ — кайсылары (Аллахка) эң жакын.
• يَرْجُونَ — алар үмүт кылышат.
• رَحْمَتَهُ — Анын ырайымын.
• يَخَافُونَ — алар коркушат.
• عَذَابَهُ — Анын азабынан.
• مَحْذُورًا — сактанылуучу, коркунучтуу, адамдар андан качуусу керек болгон нерсе.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта Аллах Таала мушриктердин (ширк кылгандардын) Аллахтан башка чакырган, дуба кылган пайгамбарлар, жакшы адамдар жана периштелер жөнүндө айтып жатат. Алар өздөрү да Аллахка жакындаш үчүн жол издешет, жакшылык иштерди кылып, Ага жакын болууга аракет кылышат. Алардын арасында ким Аллахка эң жакын боло алат деп жарышышат. Алар Аллахтын ырайымын үмүт кылышат жана Анын азабынан коркушат. Чындыгында, сенин Раббиңдин азабы — андан адамдар сактанып, коркуусу керек болгон нерсе. Демек, эгер пайгамбарлар, периштелер жана жакшы адамдар Аллахка жакындаш үчүн аракет кылып, Анын ырайымын үмүт кылып, азабынан коркушса, анда башка адамдар аларды Аллахтан башка чакырып, дуба кылып сыйынуусу канчалык туура эмес экенин түшүнүү керек. Алар да Аллахка муктаж, Ага баш ийүүчү пенделер.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Бул аят Аллахтан башка нерселерге же адамдарга сыйынуунун туура эмес экенин көрсөтөт. Пайгамбарлар, периштелер жана жакшы адамдар да Аллахка муктаж пенделер, алар өздөрү Аллахка жакындаш үчүн аракет кылышат.
• Аллахка жакындашуунун жолу — жакшылык иштерди кылуу, Ага баш ийүү жана Анын буйруктарын аткаруу.
• Ар бир адам Аллахтын ырайымын үмүт кылып, Анын азабынан коркушу керек. Бул — ыймандуу адамдын жүрөгүндөгү эки маанилүү сезим: үмүт жана коркуу.
• Аллахтын азабынан эч ким коопсуз эмес, ал тургай периштелер жана пайгамбарлар да андан коркушат. Бул адамды Аллахка болгон моюн сунууга жана такыбалыкка чакырат.
• Бул аят ыймандуу адамдарга Аллахка гана дуба кылуу, Ага гана сыйынуу керектигин үйрөтөт жана Исламдын негизги принцибин — тавхидди (Аллахтын жалгыздыгын) бекемдейт.