Surah Al-Isra — Talata 57

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يَدْعُونَ – ang mga tinatawag nila (ng mga tagapagsamba sa mga diyus-diyusan).
• يَبْتَغُونَ – naghahanap at nagsusumikap.
• الْوَسِيلَةَ – ang paraan ng paglapit (sa pamamagitan ng mabubuting gawa).
• أَيُّهُمْ أَقْرَبُ – kung sino sa kanila ang mas malapit (sa Allah).
• مَحْذُورًا – dapat katakutan at iwasan.

Ang Tafsir (Paliwanag):

Ang mga nilalang na ito na tinatawag at sinasamba ng mga tagapagsamba ng diyus-diyusan — maging sila man ay mga propeta, mga matutuwid na tao, o mga anghel — sila mismo ay mga lingkod na naghahangad na mapalapit sa kanilang Panginoon sa pamamagitan ng mabubuting gawa at pagsunod. Nagtatalaban sila kung sino sa kanila ang higit na malapit sa Allah sa pamamagitan ng pagsunod at pagsamba. Umaasa sila sa Kanyang awa at natatakot sa Kanyang parusa. Tunay na ang parusa ng iyong Panginoon, O Muhammad, ay isang bagay na dapat katakutan at iwasan ng lahat — walang sinuman ang ligtas dito, maging ito man ay isang anghel na malapit sa Allah o isang propetang isinugo, dahil sa tindi at bigat nito.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang mga propeta at mga anghel — gaano man kataas ang kanilang katayuan — ay hindi dapat sambahin; sila ay mga lingkod lamang ng Allah na naghahangad ng Kanyang kalapitan.
2. Ang tunay na pagsamba ay dapat nakalaan lamang sa Allah, at ang pagtawag sa iba maliban sa Kanya ay kabilang sa malaking kamalian.
3. Ang pag-asa sa awa ng Allah ay dapat kalakip ng takot sa Kanyang parusa; ang isang mananampalataya ay hindi dapat maging kampante o mawalan ng pag-asa.
4. Ang pagsusumikap na mapalapit sa Allah sa pamamagitan ng mabubuting gawa ay isang marangal na hangarin na dapat taglayin ng bawat Muslim.
5. Ang parusa ng Allah ay totoo at dapat katakutan, at ito ang nagtutulak sa tao na maging matatag sa pagsunod at lumayo sa mga kasalanan.