Surah Al-Isra — Aya 57

Ma’anonin Kalmomi:

• Al-wasīlah: Neman kusanci da Allah ta hanyar ayyukan ibada da suke kusantar da bawa ga Ubangijinsa.
• Ayyuhum aqrab: Suna gogayya a cikinsu, wane ne mafi kusanci ga Allah ta hanyar ɗa’a.
• Mahdhūran: Abin da ya kamata a kiyaye shi kuma a ji tsoro daga gare shi sosai.

Fassarar Ayar:

Waɗannan mutanen da mushirikai ke kira (banda Allah) – kamar annabawa, salihai, da mala’iku – su kansu suna neman kusanci zuwa ga Ubangijinsu ta hanyar ayyukan ƙwarai, kuma suna gogayya a cikinsu: wane ne mafi kusanci ga Allah ta hanyar ɗa’a da biyayya. Suna fatan rahamar Sa, kuma suna tsoron azabar Sa. Lalle ne azabar Ubangijinka, ya Manzo, abu ne mai girma da tsanani wanda ya kamata kowane mai hankali ya kiyaye shi kuma ya ji tsoro daga gare shi, har ma mala’iku na kusantar da annabawa, duk suna tsoron ta.

Fa’idojin Ayar:

1. Nuna cewa waɗanda ake kira banda Allah – kamar annabawa da mala’iku – ba su da iko da kansu, sai dai su kansu suna buƙatar kusanci ga Allah ta hanyar ayyukan ƙwarai, don haka ba su cancanci a bauta musu ba.
2. Ƙarfafa muminai su yi aikin ƙwarai don neman kusanci ga Allah, kamar yadda manyan halittu ke yi.
3. Tsoron azabar Allah yana cikin muminai masu daraja, don haka ya kamata mu riƙa yin aikin alheri da nisantar abubuwan da suka saukar da azaba.
4. Nuna cewa rahamar Allah da azabar Sa suna tafiya tare: mai fatan rahamar Sa dole ya tsori azabar Sa, kuma wannan shi ne halin mumini na gaskiya.