Surah Al-Kahf — Aya 17

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• تَزَاوَرُ: tana karkatawa da kau da kai daga kogon.
• تَقْرِضُهُمْ: tana wucewa da su, tana barin su a gefe, ba ta shiga cikinsu ba.
• فَجْوَةٍ: wuri mai faɗi a cikin kogon, wanda iska ke shiga.

Fassarar Ayar:

Kai mai kallo, idan ka duba, za ka ga rana idan ta fito daga gabas, tana karkata daga kogonsu zuwa gefen dama (hannun dama na mai shiga kogon), kuma idan ta faɗi (ta fadi), tana wucewa da su zuwa gefen hagu, ba ta shiga cikin kogon ba. Su kuma matasan suna kwance a cikin wani wuri mai faɗi a tsakiyar kogon, inda iska mai kyau ke shiga, kuma ba su da wata cuta daga zafin rana ko sanyinta. Wannan abin al’ajabi da Allah ya yi musu – na kiyaye su daga cutar rana, da kuma sa su kwana a cikin kogon lafiya – yana daga cikin ayoyin Allah masu nuna ikonsa da hikimarsa. Duk wanda Allah ya shiryar da shi zuwa ga gaskiya, to shi ne mai shiryuwa da ya sami nasara. Kuma duk wanda Allah ya ɓatar da shi (saboda nesa da gaskiya), to ba za ka sami wani majiɓinci ba wanda zai shiryar da shi, domin shiryuwa da ɓata duk suna hannun Allah ne kaɗai.

Fa’idodin Darasi:

• Wannan ayar tana nuna mana cewa Allah yana kiyaye mutanensa masu imani ta hanyoyin da ba mu sani ba, kamar yadda ya kiyaye matasan kogon daga cutar rana.
• Ikon Allah babu iyaka; yana iya sa abubuwa na halitta (kamar rana) su yi aiki daidai da bukatar bayinsa.
• Shiryuwa da ɓata duk suna hannun Allah ne; don haka ya kamata mu riƙa roƙon Allah ya tsayar da mu a kan gaskiya.
• Idan Allah ya shiryar da mutum, babu wanda zai iya ɓatar da shi; kuma idan ya ɓatar da shi, babu wanda zai iya shiryar da shi. Don haka mu dogara ga Allah, mu nẽmi yardarsa, mu guji abubuwan da ke janyo ɓata.