Suurah Al-Kahf — Aayad 34

Macnaha ereyada:

• Thamar: Waa khudaarta iyo miraha ay soo saaraan geedaha, sidoo kale waxaa loola jeedaa hantida iyo maalka kale ee uu haysto.
• Yuhaawiruhu: Waa hadalka isu celiska ah ee uu kula hadlayo saaxiibkiis, isagoo doonaya inuu isku faano oo uu is barbar dhigo.
• A'azzu nafaran: Waxaa loola jeedaa qaraabada, reerka, iyo taageerayaasha ka badan ee ka xoog badan.

Tafsiirka:

Ninkani waa mid hanti badan oo leh laba beero oo midho dhalaya, isagoo kaloo leh maal iyo hanti kale oo badan. Markuu la hadlayay saaxiibkiis mu'inka ah, isagoo ku faanaya nafsadiisa oo ku kibirsan hantidiisa, wuxuu yidhi: "Waxaan kaa badanahay maal iyo hanti, waxaana iga badan dadka iiga xoogga badan, kuwaas oo ah qaraabadayda, reerkayga, iyo taageerayaashayda." Wuxuu ku jeeday inuu muujiyo inuu ka sarreeyo saaxiibkiis adduunka, isagoo aan tixgalinayn aakhiro, isagoo ku khaldan in hantidu ay tahay calaamadda sharafka iyo sarraysiga.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Digniin ka baxsan kibirka iyo faanka: Aayaddu waxay ina baraysaa in hantidu ayna tahay mid lagu faano ama lagu kibro, maxaa yeelay waa niqmad iyo imtixaan Eebe, ee ma aha calaamad lagu kala sarreeyo.
2. Xaqiijinta in cibaadada iyo imaanku yihiin sharafta dhabta ah: Mu'inku waa ka sarreeyaa Eebe agtiisa, inkastoo uu ka yar yahay maal iyo dad, sababtoo ah sharaftu waxay ku xidhan tahay dhabnimada iyo Iimaanka.
3. Ka digtoonaanta faanka dadka iyo xoolaha: Ninkani wuxuu ku faanay dadkiisa iyo hanti-diisa, taasoo keentay inuu illaabo Eebe oo uu ku kibrto, sidaas darteed waa inaan ka fogaannaa inay nagu xirto faanka adduunka.
4. Xusuusinta in aakhiro tahay midka ugu khayr badan: Aayaddu waxay ina xusuusinaysaa in nolosha adduunyo ay tahay mid dhammaanaysa, halka aakhiro ay tahay mid waaraysa, sidaas darteed waa inaan diyaarinaa aakhiro, ee aynaan ku mashquulin adduunka.