Surah Al-Kahf — Aya 34

Ma’anar Kalmomi:

• ثَمَرٌ: Dukiyoyi da ’ya’yan itatuwa da kuma amfanin gona.
• يُحَاوِرُهُ: Yana tattaunawa da shi, yana musayar magana da shi.
• نَفَرًا: ’Yan uwa, dangogi, da mataimaka.

Tafsirin Ayar:

Wannan mutum mai lambunan biyu (wanda ya kafirta) yana da dukiya mai yawa da ’ya’yan itatuwa da sauran kadarori. Sai ya yi magana da abokin sa mumini, yana tattaunawa da shi cikin girman kai da fahariya, yana cewa: "Ni na fi ka yawan dukiya, kuma na fi ka karfi da daraja saboda yawan dangogi da mataimaka da ’yan uwa." Wannan magana ta fito ne daga zurfin son duniya da mantuwa da lahira, domin ya yi alfahari da abin da ya samu na dukiya da jama’a, yana ƙin yarda da cewa dukiyar nan ba ta dawwama, kuma ita ce hanyar da ta kai shi ga girman kai da kafirci.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa dukiya da ’ya’ya da mataimaka ba su zama dalilin daraja a wajen Allah ba, domin Allah yana kallon imani da ayyukan alheri.
2. Yana gargadin mu daga girman kai da fahariya da dukiyar duniya, domin wannan halin ne ya halaka mutane da yawa a cikin tarihi.
3. Yana koya wa mumini cewa kada ya ji rauni idan wani ya yi alfahari da dukiyarsa, domin abin da ke wurin Allah ne mafi alheri da dawwama.
4. Yana tunatar da mu cewa tattaunawa da mutane ya kamata ta kasance da tawali’u da neman fa’ida ta addini, ba don nuna fifiko ko wulaƙanta wasu ba.
5. Yana nuna mana cewa son duniya da mantuwa da lahira na iya kai wa mutum ga kafirci da halaka, don haka mu riƙa tunawa da cewa dukiyar mu da jama’ar mu suna cikin hannun Allah, kuma shi ne ke iya rage su ko ƙara su.