Surah Al-Kahf — Aya 61

Ma'anar Kalmomin Ayar:

• Majma'a bainihima: Wurin da teku biyu suka haɗu.
• Nasiya hutahuma: Sun manta da kifinsu da suka ɗauka a matsayin abincin tafiya.
• Sarab: Hanya a ƙarƙashin ruwa kamar rami, wadda ruwa bai rufe ta ba.

Tafsirin Ayar:

Sa’ad da Musa da matashin sa suka isa wurin da teku biyu suka haɗu, suka zauna a wurin wani dutse. A nan ne suka manta da kifin da suke da shi a matsayin abincin tafiyarsu. Allah ya rayar da kifin, sai ya zame daga cikin kwandon da yake ciki ya fada cikin teku, ya bi hanya a cikinta kamar wani rami da ruwa bai rufe ba. Wannan al’amari ya faru ne a lokacin da suka isa wurin da aka yi alkawarin haduwa da annabi Khidir, amma Musa bai lura da abin da ya faru da kifin ba, domin ya manta da tambayar matashinsa game da shi, kuma matashin ma ya manta ya ba shi labarin abin da ya gani na rayar da kifin da shigarsa cikin teku.

Fa’idodin Ayar:

1. Nuna cewa Allah yana iya yin abubuwan ban mamaki fiye da yadda mutane ke tsammani, kamar rayar da kifin da ya mutu ya koma cikin ruwa da rai.
2. Ƙarfafa neman ilimi da juriya a kan wahalhalu, domin Musa ya yi tafiya mai nisa don neman ilimi, kuma wannan ya nuna cewa ilimi na addini yana buƙatar sadaukarwa.
3. Nuna cewa lokaci yana da muhimmanci wajen ganin alamun Allah, domin idan mutum ya manta ko ya shagala, zai iya rasa abubuwan da za su taimaka masa wajen fahimtar al’amura.
4. Ƙarfafa imani da cewa Allah yana jagorantar bayinsa masu neman gaskiya, kuma yana nuna musu hanyoyin da ba su sani ba, idan sun yi niyyar koyon abin da ya amfane su.