Fantalaqaa hattaaa izaaa atayaaa ahla qaryatinis tat`amaaa ahlahaa fa abaw any yudaiyifoohumaa fawajadaa feehaa jidaarany yureedu any yanqadda fa aqaamah; qaala law shi`ta lattakhazta `alaihi ajraa
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Sakarone nuli padha tindak mangkat maneh.Bareng ing wayah sore tekan ing sawijining negara (ana ing kono padha krasa luwe), sakarone mundhut dhedhahawan marang wong pribumi, nanging ora ono kang gelem nyuguh marang sakarone. Sakarone nuli pirsa gedong kang wis dhoyong bae kari rubuhe, iku banjur di jejegake dening nabi Hidir, Nabi Musa banjur matur marang Nabi Hidir, "Menawi panjenengan saged mundhut pituwas (segahan) anggonipun anjejegaken tembok wau
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Maka keduanya berjalan; hingga tatkala keduanya sampai kepada penduduk suatu negeri, mereka minta dijamu kepada penduduk negeri itu, tetapi penduduk negeri itu tidak mau menjamu mereka, kemudian keduanya mendapatkan dalam negeri itu dinding rumah yang hampir roboh, maka Khidhr menegakkan dinding itu. Musa berkata: "Jikalau kamu mau, niscaya kamu mengambil upah untuk itu".
1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:
فَانطَلَقَا : banjur padha mlaku loro (Nabi Musa lan Nabi Khidhir).
اسْتَطْعَمَا : padha nyuwun dhahar (nyuwun diparingi pangan).
فَأَبَوْا : banjur padha emoh (ora gelem).
يُضَيِّفُوهُمَا : nginepake lan ngladeni dhahar loro mau minangka tamu.
جِدَارًا : tembok.
يُرِيدُ أَنْ يَنقَضَّ : arep ambruk (meh rubuh).
فَأَقَامَهُ : banjur ditegakake (dibenerake nganti jejeg).
أَجْرًا : opah (bayaran).
2) Katrangan tafsiré:
Nabi Musa lan Nabi Khidhir banjur nerusake lakune nganti tekan sawijining desa. Ing desa mau, wong loro padha nyuwun dhahar marang warga desa, nanging warga desa padha emoh ngladeni dhahar lan ora gelem nginepake wong loro mau minangka tamu. Senajan wis dipambengi kaya ngono, wong loro mau ora banjur nesu utawa nglokro. Ing desa mau, wong loro banjur nemokake tembok kang wis miring lan meh rubuh. Nabi Khidhir banjur mbenerake tembok mau nganti jejeg maneh, tanpa njaluk opah apa-apa marang warga desa.
Nabi Musa banjur matur marang Nabi Khidhir: "Menawa panjenengan kersa, panjenengan saged mundhut opah saka pagawean mbenerake tembok mau, amarga kita butuh pangan kanggo ngisi weteng, luwih-luwih warga desa mau ora gelem ngladeni kita." Pangandikan mau dudu wujud bantahan marang kersane Nabi Khidhir, nanging mung minangka pangandikan kang nuduhake rasa butuh lan gumun marang tumindake Nabi Khidhir kang tanpa pamrih.
3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:
Warga desa mau wis tumindak ala marang tamu, nanging Nabi Khidhir tetep tumindak becik marang wong-wong mau. Iki mulangake marang kita supaya ora males ala kanthi ala, lan tetep nindakake kabecikan sanajan wong liya ora becik marang kita.
Tumindak becik iku ora kudu njaluk opah utawa pituwas saka manungsa. Kadhangkala ganjaran kang sejati iku teka saka Allah SWT, kang maha weruh marang saben kabecikan kang ditindakake dening hamba-Nya.
Sabar lan ora gampang nesu iku kalebu akhlak kang mulya. Nabi Musa lan Nabi Khidhir wis dipambengi dening warga desa, nanging ora banjur nesu utawa mbales.
Saben kabecikan kang kita tindakake, sanajan ora diweruhi utawa ora dihargai dening manungsa, mesthi bakal dicathet lan dibales dening Allah SWT kanthi ganjaran kang luwih gedhe.
Kisah iki mulangake marang kita supaya tetep tumindak becik marang sapa wae, sanajan marang wong kang wis tumindak ora becik marang kita, amarga Islam iku agama kang ngajak marang akhlak kang luhur lan mulya.
Sakarone nuli padha tindak mangkat maneh.Bareng ing wayah sore tekan ing sawijining negara (ana ing kono padha krasa luwe), sakarone mundhut dhedhahawan marang wong pribumi, nanging ora ono kang gelem nyuguh marang sakarone. Sakarone nuli pirsa gedong kang wis dhoyong bae kari rubuhe, iku banjur di jejegake dening nabi Hidir, Nabi Musa banjur matur marang Nabi Hidir, "Menawi panjenengan saged mundhut pituwas (segahan) anggonipun anjejegaken tembok wau
Nabi Musa matur, "Sesampunipun punika, menawi kula ngantos pitaken malih dhateng panjenengan satunggaling perkawis sesampunipun mejahi lare wau, kula sampun kadadosakaen rencang malih. Awit sampun tetela anggen panjenengan kula nderekaken wonten pekewetipun
Sakarone nuli padha tindak mangkat maneh.Bareng ing wayah sore tekan ing sawijining negara (ana ing kono padha krasa luwe), sakarone mundhut dhedhahawan marang wong pribumi, nanging ora ono kang gelem nyuguh marang sakarone. Sakarone nuli pirsa gedong kang wis dhoyong bae kari rubuhe, iku banjur di jejegake dening nabi Hidir, Nabi Musa banjur matur marang Nabi Hidir, "Menawi panjenengan saged mundhut pituwas (segahan) anggonipun anjejegaken tembok wau
Nabi Hidir matur mangsuli, "Punika sampun wekdalipun pepisahan kula kaliyan panjenengan. Kula badhe nerangaken rumiyin dhateng panjenengan ing keteranganipun sedaya perkawis ingkang panjenengan mboten sage ngampah (sabar) wasana panjenengan lajeng maonni
Dene bahita ingkang kula botol, punika gadhahanipun tiyang miskin ingkang sami nyambut damel wonten ing seganten mila kula botol, supados bahita wau cacat, jalaran ing sawingkingipun tetiyang punika mau winten Raja Kafir (perompak) ingkang badhe ngrampas sawarnining bahita ingkang tanpa cacad kanthi anjiyat (panganiaya)
Surat Al-Kahf Ayat 77 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Sakarone nuli padha tindak mangkat maneh.Bareng ing wayah sore tekan…
Surat Ayat 77/110 — Surat Al-Kahf الكهف (Meccan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-Kahf Rungokna, Surat Al-Kahf Terjemah, Surat Al-Kahf mp3, Surat Al-Kahf pdf. Ayat 75–79. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.