Sura Al-Kahf — Werset 94

Znaczenie słów:

• Yadżudż i Madżudż (Jadżudż i Madżudż) – dwa potężne ludy spośród potomków Adama, znane z szerzenia zepsucia na ziemi.
• Chardż – danina, opłata lub podatek, który ludzie ofiarowują władcy w zamian za wykonanie określonego zadania.
• Sadd – zapora, bariera, mur lub przeszkoda uniemożliwiająca przedostanie się.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Kiedy ludzie zamieszkujący okolice, gdzie dotarł Zul-Karnajn, doświadczyli krzywd ze strony ludów Jadżudż i Madżudż, zwrócili się do niego z prośbą. Powiedzieli: „O Zul-Karnajnie! Zaprawdę, Jadżudż i Madżudż szerzą zepsucie na ziemi – dopuszczają się zabójstw, grabieży, niszczą uprawy i potomstwo, a także sieją postrach wśród mieszkańców. Czy możemy zebrać dla ciebie daninę – majątek, który ci przekażemy – w zamian za to, że zbudujesz między nami a nimi zaporę, która ochroni nas przed ich złem i uniemożliwi im przedostanie się do naszych ziem?”

Ich słowa wyrażały gotowość do poniesienia kosztów materialnych w zamian za bezpieczeństwo i ochronę. Nie prosili go o pomoc bezinteresownie, lecz zaproponowali mu wynagrodzenie, wiedząc, że jest on władcą sprawiedliwym i potężnym, zdolnym do wykonania tak wielkiego dzieła. Z ich strony była to prośba o rozwiązanie realnego problemu, który zagrażał ich życiu, mieniu i stabilności.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Współpraca społeczności z władcą sprawiedliwym – ludzie, widząc w Zul-Karnajnie człowieka prawego i potężnego, zwrócili się do niego z ufnością. Uczy to, że społeczeństwo powinno szukać rozwiązań u osób sprawiedliwych i kompetentnych, a władcy powinni być otwarci na potrzeby swoich poddanych.
2. Wartość bezpieczeństwa i stabilizacji – ludzie byli gotowi zapłacić ze swoich własnych środków, aby zapewnić sobie spokój i ochronę przed złem. To pokazuje, jak cenne jest bezpieczeństwo w życiu człowieka i jak wielką wagę islam przywiązuje do ochrony życia, mienia i godności ludzkiej.
3. Zachęta do inicjatywy i samopomocy – zamiast biernie czekać na rozwiązanie, ludzie sami zaproponowali konkretny plan i wzięli odpowiedzialność za jego finansowanie. Islam zachęca do aktywności, przedsiębiorczości i szukania praktycznych rozwiązań problemów.
4. Wielkość Zul-Karnajna jako wzoru władcy – jego postawa, którą poznamy w kolejnych wersetach, uczy, że prawdziwa władza to służba ludziom, a nie wykorzystywanie ich słabości. Przyjął on ich propozycję, ale zrobił to w sposób szlachetny, co jest lekcją dla wszystkich sprawujących władzę.
5. Ochrona przed złem jako obowiązek społeczny – werset ten pokazuje, że dbanie o bezpieczeństwo wspólnoty jest jednym z najważniejszych obowiązków. Islam nakazuje chronić społeczeństwo przed wszystkim, co może zagrażać jego pokojowi i dobrobytowi.