Sura Marjam — Werset 16

Znaczenie słów:

• انتَبَذَتْ – oddaliła się, odsunęła się na bok, odizolowała się.
• مَكَانًا شَرْقِيًّا – miejsce po stronie wschodniej, od strony wschodu (względem domu jej rodziny).

Tafsir (wyjaśnienie):

Wspomnij, o Proroku, w tym, co zostało ci objawione z Księgi (Koran), historię Marii (Maryi), córki Imrana – niech będzie nad nią pokój. Była ona jedną z najbardziej pobożnych i czystych kobiet swego czasu. Gdy oddzieliła się od swojej rodziny i odsunęła się od ludzi, wybrała dla siebie samotne miejsce po wschodniej stronie – w kierunku wschodu, w obrębie świątyni w Jerozolimie (Bajt al-Makdis). Zrobiła to, aby oddać się wyłącznie czci Boga, z dala od zgiełku i spraw doczesnych. To właśnie w tym odosobnieniu Bóg posłał do niej anioła Dżibrila (Gabriela), który przekazał jej wieść o narodzinach Jezusa (Isy) – pokój z nim. Ten werset rozpoczyna opowieść o tym niezwykłym wydarzeniu, które jest dowodem na potęgę Boga i Jego władzę nad wszystkim.

Korzyści płynące z tej historii:

• Ukazuje ona cnotę oddzielenia się od ludzi w celu oddania się pobożności i refleksji nad stworzeniem Boga, jeśli ma się ku temu odpowiednie warunki i intencję.
• Podkreśla wysoki status Marii – pokój z nią – jako wzoru czystości, pokory i całkowitego zawierzenia Bogu.
• Przypomina, że Bóg wybiera spośród ludzi tych, których chce, do wielkich misji, i że Jego decyzja nie zależy od ludzkich oczekiwań.
• Zachęca do czytania i rozważania historii zawartych w Koranie, gdyż niosą one światło i wskazówki dla serc wierzących.
• Uczy, że prawdziwa wielkość nie polega na pozycji społecznej czy majątku, lecz na pobożności, szczerości i bliskości do Stwórcy.